Podczas dwudniowej wizyty we wspólnocie zakonnej w Iławie (28-31.12.2018), ojciec prowincjał spotkał się z domownikami, którzy w tym czasie byli obecni w klasztorze. Uczestniczył również w spotkaniu młodzieży parafialnej, jak również wygłosił kazania w niedzielę Świętej Rodziny.

Jedną z posług, jaką od lat podejmuje wspólnota iławska, jest kapelania w zakładzie karnym. W dniu 29 grudnia ojciec Paweł Zając OMI przewodniczył Eucharystii w jednostce penitencjarnej, w której na co dzień duszpasterzuje o. Tadeusz Rzekiecki OMI. Modlitwa miała szczególny charakter, bo dzięki uprzejmości kierownictwa jednostki, oprócz części osadzonych – mogli w niej uczestniczyć również zaproszeni goście, w tym rodziny osadzonych. W okresie świątecznym miało to dla odbywających karę pozbawienia wolności ogromne znaczenie. W kazaniu celebrans nawiązał do pierwszej reguły oblatów, która jako jeden z istotnych rysów naszego charyzmatu, ukazywała posługę wśród więźniów.

„Misjonarze nie odejdą wpierw, aż nie przyjmą ostatniego tchnienia skazanych, których mieli obowiązek bronić przed wszystkimi atakami szatana, lękami śmierci i niebezpieczeństwami rozpaczy”.
Konstytucje i Reguły z 1818 roku
Nawiązując do tych słów, które realizował również młody ks. Eugeniusz de Mazenod, prowincjał wskazał, że osadzeni stanowią cel troski oblatów, ponieważ ich “sytuacja woła o nadzieję i zbawienie, jakie może przynieść im tylko Jezus Chrystus” (por. KKiRR, konstytucja 5). Ukazywał nadzieję i zbawienie, jakie niesie ze sobą Narodzenie Jezusa Chrystusa. Nawiązując do ewangelii dnia, nakreślił postać wiernego Symeona, w którego życiu zajaśniała mądrość oczekiwania. Ojciec prowincjał podkreślił, że niewątpliwie w więzieniu czas odgrywa znaczącą rolę:
Symeon wiązał osobę Boga ze światłem, które ukazuje sens życia.
Na zakończenie wizyty, ojciec prowincjał spotkał się również z mjr Jarosławem Stawskim – Dyrektorem Zakładu Karnego w Iławie.
(pg/zdj. o Tadeusz Rzekiecki OMI)