MĄDROŚĆ BOŻA JEDYNYM I PEWNYM FUNDAMENTEM.

 

Pośród trudności spowodowanych sprawą Ikozji, całkowitą niepewnością o los zgotowany mu przez rząd francuski, nawet gdyby pozwolono mu wrócić do Francji, Eugeniusz powierza się Bogu, Jego mądrości i rozeznaniu, które go nigdy nie opuści.

 

  Staram się, mój drogi przyjacielu, coraz bardziej utrwalić w zasadach, które wyłożyłem ojcu w moim ostatnim liście, to znaczy, że trzeba rozpo­znać w biegu wydarzeń, a nawet w ukierunkowaniu woli ludzi nadrzędny kierunek Opatrzności, która panuje nad wszystkim poprzez swoją mądrość. Attingit ergo a fine usque ad finem fortiter, et disponat omnia suayiter, a twórcy, którzy pokładają zaufanie w Bogu i wzywają Go w potrzebie, nie są przez Niego zapominani, scimus quoniam apud te sumus computati. Potrzebuję tego, kiedy czułbym się w niezgodzie z samym sobą, że nie poszedłem za taką inspiracją, jaką uważałem za lepszą niż takie prze­ciwne postanowienie, na które się zdecydowałem, albo z racji poszanowa­nia cudzych opinii, albo z jakiegokolwiek innego powodu, zwłaszcza gdy wynikają z tego niedogodności, jakim trudno zaradzić.

List do Henryka Tempiera, 28.10.1833, w: EO I, t. VIII, nr 470.