Opactwo świętokrzyskie zostało ufundowane najprawdopodobniej w 1006 roku przez Bolesława Chrobrego – tak podaje tradycja duchowych synów św. Benedykta. W oparciu o powyższe przesłanki, można wysnuć hipotezę, że Święty Krzyż jest najstarszym klasztorem pobenedyktyńskim w Polsce.

W liturgiczne święto Benedykta z Nursji, misjonarze oblaci ze świętokrzyskiego komunitetu, mając w pamięci wielowiekową obecność benedyktynów na Świętym Krzyżu, celebrowali liturgiczną modlitwę Godziny czytań i Jutrzni w bazylice, a następnie przy obrazie ukazującym śmierć św. Benedykta, odprawiona została Msza św., której przewodniczył o. Krzysztof Czepirski OMI – rektor kościoła.

Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej na Świętym Krzyżu posługują od 1936 r. Pierwszymi gospodarzami tego miejsca byli ojcowie i bracia benedyktyni. Dowodem na wielowiekową i piękną posługę mnichów jest pamięć historyczna o ich prawdziwym oddaniu na rzecz głoszenia Ewangelii. Zapiski historyczne ukazują ich wielkie zaangażowanie w codzienne życie, począwszy od prozaicznych spraw, dalej, wielki wkład w różne dziedziny życia religijnego, społecznego, państwowego, naukowego oraz kulturalnego. W podziemiach klasztoru spoczywają doczesne szczątki mnichów, których pochówek upamiętnia epitafium wybudowane na krużgankach klasztornych, tzw. czarny ołtarz. Jako Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej, będąc spadkobiercami ojców i braci Benedyktynów łysogórskich, którzy przed wiekami wznieśli świętokrzyskie opactwo i w nim posługiwali, opiekując się relikwiami Drzewa Krzyża Świętego, jesteśmy wdzięczni Bogu za dar powołania i życia św. Benedykta – komentują świętokrzyscy oblaci Niepokalanej.

(pg/zdj. OMI Święty Krzyż)