W najnowszym wydaniu „Misyjnych Dróg” przeczytamy o misjonarzach w kontekście ich troski o ludzi i naturalne środowisko. Poruszona została tematyka zielonej encykliki – Laudato si’ – w Kościele powszechnym przeżywamy właśnie poświęcony jej rok.

W Kościele obchodzimy Rok Laudato si’. Niewiele o nim słyszymy, tak jak i z dozą rezerwy została przyjęta sama encyklika. Niektórzy chcieli przykleić, i przez nią, papieżowi łatę »lewaka«, bo jej tematyka nie mieściła się w ich sferze rozumowania chrześcijańskiego. Inni natomiast mówią, że jest profetyczna i wyprzedza nadchodzące problemy – napisał w edytorialu do najnowszego numeru redaktor naczelny, o. Marcin Wrzos OMI.

Z jej tematyką od zawsze borykają się misjonarze, choć nie mówią o tym głośno. Spójrzmy na ich misyjne drogi, na różnych kontynentach, gdy zmagają się, ramię w ramię z miejscowymi ludźmi, z rabunkowym wyrębem i wypalaniem lasów tropikalnych, eksploatacją złóż, z trzebieniem roślinności i zwierząt, zanieczyszczaniem rzek i ujęć wody, z traktowaniem biednych państw jak gigantycznych wysypisk śmieci, ociepleniem klimatu, jak i z brakiem troski i szacunku do ludzi. Dobrze, że są. Pomagają i edukują – kontynuował.

Autorzy tekstów na łamach „Misyjnych Dróg” (m.in. Magdalena Rzym, Cheryl Dugan, Daniel Szwarc OMI, Zofia Sokołowska, Allen Ottaro, Michał Rudnicki) przedstawili zaangażowanie misjonarzy na rzecz ochrony środowiska na poszczególnych kontynentach. W dwumiesięczniku można przeczytać także orędzie papieża Franciszka na najbliższą Niedzielę Misyjną (18 października). W piśmie znajdziemy także wypowiedzi i wspomnienia ekspertów dotyczące zaangażowania misyjnego na rzecz ochrony stworzenia: bp. Damiana Muskusa OFM, dr. Tomasza Atłasa, Justyny Nowickiej i Piotra Abramczyka.

W 204. numerze „Misyjnych Dróg” czytelnicy znajdą rozmowy – z ojcem Stanisławem Jaromim OFMConv i księdzem Tomaszem Denickim – o działaniach Kościoła dotyczących ochrony środowiska. W numerze poruszono temat dbałości o stworzenie wśród pierwszych chrześcijan i największych religii (prof. Leon Nieścior OMI, dr Paweł Szuppe).

W czasopiśmie znalazło się miejsce na dwa fotoreportaże. „»Uwaga, SarfaqIttuk gotowy do odpłynięcia«” – słyszymy w języku Inuitów (dawniej nazywanych Eskimosami) z pokładowych głośników, a wielkie turbiny wprawiają w ruch statek. Podróż do Ilulissat, które położone jest 1000 kilometrów na północ, zajmie nam 4 dni, ale poza samolotem to jedyny sposób dotarcia na północ. I jedyny sposób na przebycie tej trasy w towarzystwie miejscowych” – to fragment zapisków Luizy Stosik-Turek i Błażeja Turka z Grenlandii. Natomiast reportaż Krzysztofa Błażycy dotyczy szpitala dla słoni w Kenii.

W kolejnym wydaniu czasopisma nie brakuje działu „Przyjaciele Misji”, a także informacji dotyczących prowadzonego przez redakcję projektu „Misja Szkoła”. Jak zwykle jest też szesnastostronicowa wkładka dla dzieci „Misyjne Dróżki Dreptaka Nóżki” – tym razem z opowieściami z Islandii. Opublikowano także felietony Elżbiety Adamiak i ks. Andrzeja Draguły. Na łamach pisma czytelnicy zachęcani są też do korzystania z internetowego portalu misyjnego www.misyjne.pl.

 

„Misyjne Drogi” to prawie stustronicowy dwumiesięcznik wydawany od 1983 r. w Poznaniu przez Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Do publicystów piszących na jego łamach zalicza się ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego, o. Jarosława Różańskiego OMI, Tomasza Terlikowskiego, o. Andrzeja Madeja OMI, Elżbietę Adamiak, ks. Artura Stopkę oraz ks. Andrzeja Dragułę. Celem redakcji jest kreatywna i ciekawa prezentacja działalności misyjnej Kościoła, treści religioznawczych, podróżniczych i antropologicznych. „Misyjne Drogi” to czasopismo misyjne o największym nakładzie i objętości w Polsce, dostępne jest także w wolnej sprzedaży.

MW OMI/Poznań (KAI)