MÓJ DROGI OJCZE, MIEJCIE NIECO WIĘCEJ ZAUFANIA DO BOGA

 Od 1816 roku scholastyków zawsze nazywano oblatami, chociaż tę nazwę przyjęto dopiero dziesięć lat później. W ramach formacji do kapłaństwa, przez 27 lat naszego istnienia zmieniali miejsca swojego pobytu: Aix-en-Provence, Laus, Marsylia, przez prawie jeden rok Notre-Dame de l’Osier. Nadszedł czas do powrót do stałego domu w Marsylii. Eugeniusz napisał w swoim dzienniku:

List do ojca Guiguesa, aby wszystkich oblatów wezwać do Marsylii, aby tam studiowali filozofię i teologię.

Dziennik, 01.10.1843, w: EO I, t. XXI.

Ojciec Guigues i miejscowa wspólnota sprzeciwiali się tej decyzji, ponieważ młodzi scholastycy zapewniali żywotność w maryjnym sanktuarium, w którym pozostanie nowicjat.

Mój drogi ojcze, miejcie nieco więcej zaufania do Boga. Kiedy oblaci wyjadą z l’Osier, pojawią się nowicjusze, aby ich zastąpić. Dobrze wiecie, że tylko przez przypadek w ubiegłym roku pozostali w l’Osier. To nie mógł być stan stały. Bez żalu wzywam tutaj tylu teologów i filozofów… Wszyscy nasi oblaci przybędą, aby studiować zarówno filozofię, jak i teologię w moim seminarium w Marsylii.

List do ojca Bruno Guiguesa, 02.10.1843, w: EO I, t. X, nr 816.

 

Odpowiedzialnym za formację będzie ojciec Henryk Tempier. Eugeniusz w swoim mieście mógł utrzymywać regularne kontakty ze scholastykami i dzielić wraz nimi ducha jego charyzmatu i misjonarska gorliwość. Czyni tak nadal w odniesieniu do członków mazenodowskiej rodziny, kiedy zgłębiamy jego pisma i wnikamy w jego ducha.