Z listów św. Eugeniusza

Szacunek:postawa serce, usposobienie, duchowość

Po południu o. Robin Seelan SJ skierował do oblatów refleksję na temat szacunku i jego roli podczas spotkania międzykapitulnego w duchu synodalnym. Zauważył, że samo słowo nie pojawia się w Konstytucjach i Regułach, ale jest głęboko zakorzenione w powołaniu oblatów. Można je dostrzec w żarliwym pragnieniu doskonałości, płomiennej miłości do Chrystusa i Kościoła, gorliwości o zbawienie dusz oraz wolności od nieuporządkowanych przywiązań. Ojciec Seelan przypomniał zgromadzonym, że szacunek nie jest techniką ani metodą. Jest to postawa serca, usposobienie, duchowość. Jest to coś, co należy przeżywać i doświadczać, a nie tylko omawiać lub studiować.

Prelegent uchwycił coś z ducha naszych Konstytucji i Reguł, co odnajdujemy w słowach świętego Eugeniusza skierowanych do ubogich i najbardziej opuszczonych w kościele świętej Magdaleny: „Moi bracia, drodzy bracia, godni szacunku bracia” oraz w jego postawie jako oblata i biskupa.

Ten duch szacunku ma swoje odzwierciedlenie w Konstytucji 5: Niesie ono Dobrą Nowinę ludom, które jeszcze jej nie przyjęły i pomaga im odkryć w świetle Ewangelii ich własne wartości.

W Konstytucji 7 czytamy: Starają się tworzyć chrześcijańskie wspólnoty i Kościoły zakorzenione w rodzimej kulturze i w pełni odpowiedzialne za swój wzrost.

Zaś w Konstytucji 8: Oblaci, będąc bardzo blisko ludzi, wśród których pracują, zawsze pozostaną uważni na ich aspiracje i ich wartości.

Swoją refleksję mówca zakończył zaproszeniem, które dotyczy wszystkich członków oblackiej rodziny, również nieobecnych na spotkaniu międzykapitulnym, aby wcielali w życie szacunek w każdym aspekcie swojego życia: w osobistym świadectwie, życiu wspólnotowym i misji apostolskiej”. Podkreślił, że spotkanie międzykapitulne jest nie tylko spotkaniem organizacyjnym, ale także czasem dialogu i otwartości. Wymaga ono uważnego słuchania w modlitwie i ciszy, tworząc warunki do autentycznej rozmowy w Duchu.

Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI