Z listów św. Eugeniusza
27 października 2025
Głęboka nadzieja, że pozostawimy tę ziemię w lepszym stanie niż ją zastaliśmy (K 9)
Jako członkowie Kościoła proroczego powinni być świadkami sprawiedliwości i świętości Boga, uznając równocześnie potrzebę własnego nawrócenia. Wieszczą wyzwalającą obecność Chrystusa i świat nowy, zrodzony z Jego zmartwychwstania (K 9).
Bycie prorokiem oznacza słuchanie, życie i przekazywanie sercem i umysłem Boga. Prorocze życie i przesłanie ukazują Boże prowadzenie i ogląd bieżącej sytuacji. W ten sposób można podsumować życie Eugeniusza i podstawy jego ewangelizacji.
Sprawić, aby ludzie postępowali jak istoty rozumne, potem – jak chrześcijanie, a wreszcie dopomóc im stać się świętymi (Przedmowa).
Papież Franciszek podaje nam klucz do interpretacji tego fundamentalnego dla oblatów tekstu:
W rezultacie nikt nie może od nas domagać się, abyśmy usuwali religię w przestrzeń tajemniczego wnętrza osób bez żadnego jej wpływu na życie społeczne i narodowe, nie przejmując się kondycją instytucji społeczeństwa świeckiego, bez wypowiadania się na temat wydarzeń, które interesują obywateli. Kto odważyłby się zamknąć w jakiejś świątyni i wyciszyć orędzie św. Franciszka z Asyżu oraz błogosławionej Teresy z Kalkuty? Oni by tego nie zaakceptowali. Autentyczna wiara – która nie jest nigdy wygodna ani indywidualistyczna – zakłada zawsze głębokie pragnienie zmiany świata, przekazania wartości, zostawienia czegoś dobrego po sobie na ziemi (Evangelii gaudium, nr 183).
Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI
