Z listów św. Eugeniusza
1 kwietnia 2026
Wielka Środa: w codziennych trudnościach i niepokojach – bezgraniczne zaufanie w Bożą dobroć
Nauczyciel mówi: „Czas mój jest bliski; u ciebie urządzam Paschę z moimi uczniami”. Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę (Mt 26, 18-19).
Święty Eugeniusz wielokrotnie w swoim życiu doświadczał ciemności i pozornej beznadziei. Jednak zdawał sobie sprawę, że w tych mrocznych chwilach obecny był jego Zbawiciel. Było to zaproszenie na Paschę, o czym nieustannie wspomina w swoich pismach. Oto tylko jeden z wielu przykładów: Eugeniusz miał nadzieję, że po przejściu na emeryturę swojego 87-letniego wuja – lub po jego śmierci – będzie mógł wyjechać z Marsylii, aby w pełni poświęcić się zgromadzeniu oblatów. Nieoczekiwanie został mianowany jego następcą na urzędzie biskupa Marsylii. Zwierzając się swojemu lekarzowi i przyjacielowi, Eugeniusz wyraził obawy dotyczące odpowiedzialności, która została mu powierzona na resztę życia:
Oto teraz przeznacza się mnie na śmierć pod jarzmem i tą olbrzymią odpowiedzialnością, której zawsze się obawiałem… Gdy chodzi o mnie, to ginę, gdy zastanawiam się i odczuwam potrzebę odwołania się do mej niewyczerpanej ufności w dobroć Boga, w pomoc modlitw sprawiedliwych, którzy się o mnie martwią, we wstawiennictwo świętych, którzy podobnie jak ja mieli takie same problemy, gdy poszukiwali nieco spokoju (List do doktora d’Astrosa, 16.04.1837, w: PO I, t. XV, nr 183).
Bezgraniczne zaufanie w dobroć Boga dla charyzmatycznej rodziny oblackiej: Jako misjonarze wielbimy Pana zgodnie z różnymi natchnieniami Ducha Świętego: niesiemy przed Niego codzienny ciężar naszej troski o ludzi, do których jesteśmy posłani (por. 2 Kor 11, 28). Całe nasze życie jest modlitwą o nadejście Królestwa Bożego w nas i przez nas (Konstytucja 32).
Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI
