Z listów św. Eugeniusza
22 kwietnia 2026
Niezmienny plan życia misjonarsko-apostolskiego (K 3)
Wezwanie i obecność Pana wśród oblatów dzisiaj, jednoczy ich w miłości i posłuszeństwie, aby na nowo przeżywać jedność Apostołów z Jezusem, jako też ich wspólną misję w Jego Duchu(K 3).
Od pierwszej chwili, gdy przed dwustu laty Eugeniusz przedstawił swoją wizję misyjną, podstawowy model, czyli plan działania, którym należało się kierować, pozostał niezmienny. Misyjna działalność opierała się na przykładzie Jezusa i apostołów. Wzór relacji każdego z nich z Jezusem, ich wzajemne relacje, a także cele i metody misyjne musiały być takie same jak w przypadku Jezusa i Jego uczniów, zgodnie z opisem zawartym w Ewangeliach i Dziejach Apostolskich.
Ponieważ misjonarz jest powołany do posługi ściśle apostolskiej, powinien dążyć do doskonałości. Pan przeznacza go do ponawiania, wśród współczesnych mu ludzi, cudów zdziałanych niegdyś przez pierwszych głosicieli Ewangelii. Musi zatem podążać ich śladami, głęboko przeświadczony, że cuda, jakich ma dokonać, nie są skutkiem jego krasomówstwa, lecz łaski Wszechmocnego, która przez niego będzie się udzielać tym obficiej, im bardziej będzie on cnotliwy i pokorny, słowem – bardziej święty(List do ks. Viguier’a, 06.01.1819, w: PO I, t. VI, nr 38).
Ten plan pozostaje niezmienny także dzisiaj.
Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI
