Z listów św. Eugeniusza

Błogosławieństwo: miłość i posłuszeństwo – serce i rozum

Wezwanie i obecność Pana wśród oblatów dzisiaj, jednoczy ich w miłości i posłuszeństwie, aby na nowo przeżywać jedność Apostołów z Jezusem, jako też ich wspólną misję w Jego Duchu(K 3).

Dzisiaj posługujemy się słowem holistyczny, aby opisać całość naszego zaangażowania. W Regule z 1818 roku, a także później, Eugeniusz określał tę samą ideę słowami miłość i posłuszeństwo. Innymi słowy: serce i rozum. „Naśladowanie we wszystkim przykładu naszego Pana Jezusa Chrystusa i apostołów” oznaczało zaangażowanie, by BYĆ całym sercem i rozumem. Miłość i posłuszeństwo odzwierciedlały dwie płaszczyzny życia misjonarza. Z jednej strony całkowita miłość do Zbawiciela i niezachwiane posłuszeństwo Jego woli przy jednoczesnym otwarciu na bliźnich.

Wszyscy będą złączeni więzami najczulszej miłości braterskiej oraz będą całkowicie podporządkowani przełożonym, wobec których będą się odznaczać ścisłym posłuszeństwem(Reguła z 1818 roku, część druga, paragraf pierwszy, O innych podstawowych obowiązkach).

Misjonarze mieli stanowić zjednoczoną wspólnotę, złączoną więzami chrześcijańskiej miłości oraz cechować się wrażliwością na wolę Bożą objawiającą się w życiu wspólnoty. Serce: Miłość do Boga i bliźniego. Umysł: wsłuchiwanie się w wolę Bożą, która objawia się w nas samych, zwłaszcza w Regule oraz w przełożonym odpowiedzialnym za kierowanie wspólnotą i dbanie o jej dobro

Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI