Z listów św. Eugeniusza

Zaproszenie, aby podczas misji ludzie ofiarowali się Maryi

Otwarta na Ducha Świętego, jako pokorna służebnica całkowicie poświęciła samą siebie osobie i dziełu Zbawiciela(K 10).

Konsekracja misjonarzy była czymś, czym dzielili się z wiernymi w czasie swojej posługi. Podczas misji parafialnych zawsze organizowali procesję poświęconą Maryi. Eugeniusz napisał:

Poświęcenie się Świętej Dziewicy robi się po powrocie z procesji na cześć Matki Bożej; jest to jak najbardziej obowiązkowe. Robi się je z ambony, przed figurą Świętej Dziewicy umieszczanej na tronie, tak pięknym, jak na to pozwala miejscowość(List do o. Bruno Guiguesa, 05.11.1837, w: PO I, t. IX, nr 652).

Celem procesji była zachęta ludzi do podjęcia osobistego i wspólnotowego zobowiązania, by jako chrześcijanie naśladowali ewangeliczny przykład Maryi jako uczennicy i wierzącej. I by obrali Ją za orędowniczkę i przewodniczkę.

Częścią programu misji było też odmawianie różańca oraz nauczanie i propagowanie tej praktyki jako medytacji Ewangelii.

Patronką Zgromadzenia jest Maryja Niepokalana. Otwarta na Ducha Świętego, jako pokorna służebnica całkowicie poświęciła samą siebie osobie i dziełu Zbawiciela. W Dziewicy zatroskanej o przyjęcie Chrystusa, aby dać Go światu, dla którego jest On nadzieją, oblaci widzą wzór wiary Kościoła i własnej.

Zawsze uważać Ją będą za swoją Matkę. W wielkiej zażyłości z Nią jako Matką Miłosierdzia będą przeżywali swoje bóle i radości misjonarskiego życia. Wszędzie, gdzie ich zaprowadzi posługiwanie, będą się starali szerzyć prawdziwe nabożeństwo do Dziewicy Niepokalanej, która jest zapowiedzią ostatecznego zwycięstwa Boga nad wszelkim złem(K 10).

Franc Santucci OMI, tłum. o. Roman Tyczyński OMI