1 grudnia – CENTRUM MISYJNE. KAŻDY WYPEŁNIA SWE ZADANIE DLA CHWAŁY BOŻEJ

Sześc lat po powstaniu wspólnoty w Marsylii w 1821 roku, wspólnota z Kalwarii była ciągle rozwijającym się centrum misyjnym. Oblaci […]

1 grudnia 2014

Sześc lat po powstaniu wspólnoty w Marsylii w 1821 roku, wspólnota z Kalwarii była ciągle rozwijającym się centrum misyjnym. Oblaci z tego centrum życia zakonno-misjonarskiego pełnili posługę duszpasterską w całym mieście i udawali się na peryferie, aby głosić misje ludowe. W poprzednim roku nowicjusze opuścili Aix, aby wejśc w skład poszerzonej wspólnoty, od stycznia 1827 roku pięciu scholastyków, którzy przygotowywali się do kapłaństwa, również przybyło do Marsylii. Na temat tych studentów Eugeniusz napisał:

…Zapewniam was, że pracują, ale robią to bardzo chętnie i z wiel­kim powodzeniem.

Na stażu w domu przebywało 12 kapłanów, pięciu scholastyków i 11 nowicjuszów. Widząc, jak każdy oblat wypełeniał swe specyficzne zadanie we wspólnocie, Eugeniusz zawołał:

W ten sposób całe Stowarzyszenie wypełnia swoje zadanie na większą chwałę Bożą.

List do Jean’a Baptiste Honorat, 24.01.1827, w: EO I, t. VII, nr 260.

Ten ideał nadal jest inspiracją dla ostatniej inicjatywy amerykańskich oblatów, aby tworzyć centra misyjne:

Centrum misyjne to apostolska wspónota złożona z około czterech do ośmiu oblatów, odpowiedzialnych za specyficzną instytucję (parafię, sanktuarium, centrum rekolekcyjne…), która także w wyniku rozeznania i zgody wykracza poza ramy tej intytucji angażując się w rozmaite inne posługi (na przykład na kampusie, w więzeniu, w szkole, pośród młodzieży, bezdomnych, grup emigrantów, w dziedzinie wychowania, organizacji grup JPIC, powołaniowej, łaczności z innymi organizacjami, duszpasterstwami). Ta idea będzie ewoluować i być może waga autentycznego życia wspólnoty podejmującej ten projekt nie może być bardziej podkreślona. (Odnowa Misji Prowincji – USA OMI)

Pamiętajmy o tym: nie można głosić Ewangelii Jezusa bez namacalnego świadectwa o Jego życiu. Papiez Franciszek