10 grudnia – PONIEWAŻ ON WSKAZUJE KIERUNEK

10 grudnia – OCZYMA UKRZYŻOWANEGO PANA: PONIEWAŻ ON WSKAZUJE KIERUNEK, KIEDY GROZI NAM NIEBEZBPIECZEŃSTWO ZAGUBIENIA SIĘ Nawrócenie i rozeznanie nie […]

6 stycznia 2016

10 grudnia – OCZYMA UKRZYŻOWANEGO PANA: PONIEWAŻ ON WSKAZUJE KIERUNEK, KIEDY GROZI NAM NIEBEZBPIECZEŃSTWO ZAGUBIENIA SIĘ

Nawrócenie i rozeznanie nie są wydarzeniami punktowymi. Przeżywamy uprzywilejowane chwile rozumienia, nawrócenia i zaangażowania w ukierunkowaniu naszego życia i jego stylu, które powinny się odnawiać w oparciu o pewien fundament. Każdego dnia powinniśmy ponawiać nasz wybór. Codziennie potrzebujemy umożliwić Zbawicielowi, by na nas patrzył i odnawiał nas w całej naszej drodze. Wydaje się, że oczywiście łatwiej jest, gdy wraz z wiekiem praktykuje się i rozwija swe przyzwyczajenia, ale nigdy nie powinniśmy tracić czujności.

W pierwszych latach po nawróceniu Eugeniusz walczy, aby umocnić jego skutki. W jego zeszycie z notatkami znaleziono następującą modlitwę:

Mój Boże, jakże jeszcze niedoskonałe jest moje nawrócenie; korzeń grzechu ciągle żyje we mnie; myśli, wspomnienie świata jeszcze bardzo mocno zajmują mój umysł; rzeczy, których się wy­rzekłem, nadal prześladują moją wyobraźnię i kreślą szkodliwe obrazy. Moje serce, jeszcze słabe, z tego powodu jest bardzo nie­spokojne i pośród [s. 2] tego wzburzenia czuję odradzanie się wszystkich namiętności; niewiele brakuje, a zostanie przez nie opa­nowane. Czy to właśnie oznacza należeć całkowicie do Boga; moja niestałość w niewielkim dobru, które czynię, mój Boże, jest dla mnie równie upokarzająca; bogaty w dobre pragnienia, często za­dowalam się tylko ich tworzeniem, prawie cała moja gorliwość spala się w projektach; raz idę za łaską, innym razem ustępuję moim skłonnościom, tymczasem czas upływa, wielkimi krokami idę ku wieczności, a ciągle jestem taki sam. Czy całe życie będę zabawką wroga mego zbawienia. Mój Boże, wzmocnij moją nie­stałość, zmień całkowicie moje serce, wzbudź we mnie tę samą gorliwość, aby mnie zbawić, jaką miałem, aby się zagubić. Sicut enim exhibuisti membra vestra servire… iniąuitati… ita nunc exhibete… servire justitiae (Rz 6, 19). [jak oddawaliście członki wasze na służbę nieczystości i nieprawości, pogrążając się w nieprawość, tak teraz wydajcie członki wasze na służbę sprawiedliwości, dla uświęcenia].

Modlitwa o doskonałe nawrócenie, w: EO I, t. XIV, nr 24.

Kościół nie jest salą wykładów teologicznych. Jest centrum nawrócenia spowiedzi, żalu, pojednania, przebaczenia i uświęcenia, gdzie niedoskonali ludzie wyznają swą wiarę w Chrystusa, gromadzą się, aby Go poznać, bardziej pokochać i nauczyć się kochać innych, jak On nam polecił. Paul David Tripp