26 czerwca

EUGENIUSZ I HISTORIA FRANCJI: NIEBEZPIECZNA POKUSA, ABY SIĘ PRZECIWSTAWIĆ PROPAGANDZIE NAPOLEONA. Ten środek, niezależnie jakby był doskonały, wydaje się słaby […]

26 czerwca 2017

EUGENIUSZ I HISTORIA FRANCJI: NIEBEZPIECZNA POKUSA, ABY SIĘ PRZECIWSTAWIĆ PROPAGANDZIE NAPOLEONA.

Ten środek, niezależnie jakby był doskonały, wydaje się słaby i nieskuteczny, jeżeli rozpatruje się jego wprowadzenie wyłącznie przeze mnie; zgadzam się, lecz jakiż efekt mógłby wydać, gdyby został w tym samym czasie wykonany na wszystkich poziomach naszej nieszczęsnej Francji!

Przedsięwzięcie jest trudne, nie ukrywam tego; jest nawet zagrożone, ponieważ nie proponuje sobie nic więcej, jak przeciwstawienie się z całej mocy zamiarom nieszczęsnego i podejrzliwego rządu, który prześladuje i niszczy tych, którzy go nie popierają; lecz nie boję się niczego, ponieważ pokładam całą nadzieję w Bogu, ponieważ szukam wyłącznie Jego chwały i zbawienia dusz, które odkupił przez swego Syna, naszego Pana Jezusa Chrystusa, któremu jedynemu cześć i chwała, i moc przez wszystkie wieki wieków.

Dziennik Stowarzyszenia Młodzieży, 25.04.1813, w: EO I, t, XVI.

Aby nieco nam ułatwić punkt odniesienia, na jaki powołuje się Eugeniusz zamieszczamy dwa fragmenty z opublikowanego w 1806 roku cesarskiego katechizmu Napoleona.

Pytanie: Jakie są obowiązki chrześcijan względem rządzących nimi książąt, a szczególnie jakie są nasze obowiązki wobec naszego cesarza Napoleona I?

Odpowiedź: Chrześcijanie rządzącym nimi władcom, a szczególnie nam, Cesarzowi, są winni miłość, szacunek, posłuszeństwo, wierność, służbę wojskową nakazane podatki dla zachowania i obrony cesarstwa i jego tronu, jesteśmy także mu winni gorące modlitwy o jego zbawienie i duchowy i materialny dobrobyt państwa.

Pytanie: Dlaczego musimy się wywiązywać z wszystkich obowiązków wobec naszego cesarza?

Odpowiedź: Bowiem po pierwsze Bóg stworzył cesarstwa i nimi kieruje zgodnie ze swoją wolą napełniając naszego cesarza darami, zarówno w czasach pokoju jak i wojny, ustanowił go naszym władcą, uczynił go wykonawcą swej mocy i swoim obrazem na ziemi. Cześć i służba naszemu cesarzowi jest służbą i czcią dla samego Boga. Po drugie, ponieważ nasz Pan, Jezus Chrystus, swoim słowem i przykładem nauczał nas, co jesteśmy winni naszemu władcy; narodził się posłuszny Cezarowi Augustowi, zapłacił nakazany podatek, a także polecił oddać Bogu to, co boskie, a Cezarowi to, co cesarskie. http://www.concordatwatch.eu/showkb.php?kb_id=1543