Z listów św. Eugeniusza

Przy słowach „o słodka, Panno Maryjo” wydał ostatnie tchnienie

Wszędzie, gdzie ich zaprowadzi posługiwanie, będą się starali szerzyć prawdziwe nabożeństwo do Dziewicy Niepokalanej, która jest zapowiedzią ostatecznego zwycięstwa Boga nad wszelkim złem(K 10).

Zawsze będą Ją uważać za Matkę– napisał Eugeniusz, gdy w 1826 roku, po uzyskaniu papieskiej aprobaty, zostaliśmy oficjalnie Misjonarzami Oblatami Maryi Niepokalanej. Prosił nas o czułe i synowskie nabożeństwo. Maryja towarzyszyła mu przez całe życie, aż do ostatniego tchnienia, gdy wszyscy odmawiali modlitwę Salve Regina. Eugeniusz zmarł podczas tej modlitwy, przy słowach: A Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego po tym wygania nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka, Panno Maryjo.

Ojciec Fabre opisuje tę scenę: Odmawialiśmy całą modlitwę Salve Regina, którą nasz ukochany Ojciec w pełni rozumiał i śledził. Przy słowach: „po tym naszym wygnaniu pokaż nam”, lekko otworzył oczy; przy każdym wezwaniu: „O łaskawa, o litościwa”, wykonywał delikatny ruch; przy trzecim: „O słodka, Panno Maryjo”, wydał ostatnie tchnienie. Jego piękna dusza znalazła się w obecności Boga (Okólnik, 26.05.1861).

Dzięki bliskiej więzi, jaka przez całe życie łączyła go z Maryją, Ona towarzyszyła mu aż do momentu, gdy ujrzał Jezusa – owoc Jej łona. Obyśmy umieli patrzeć na Nią jako na Matkę, jako na naszą wierną towarzyszkę na drogach naszej wiary, aby w chwili naszej śmierci, w szczęśliwej wieczności ujrzeć owoc Jej łona.

Patronką Zgromadzenia jest Maryja Niepokalana. Otwarta na Ducha Świętego, jako pokorna służebnica całkowicie poświęciła samą siebie osobie i dziełu Zbawiciela. W Dziewicy zatroskanej o przyjęcie Chrystusa, aby dać Go światu, dla którego jest On nadzieją, oblaci widzą wzór wiary Kościoła i własnej.

Zawsze uważać Ją będą za swoją Matkę. W wielkiej zażyłości z Nią jako Matką Miłosierdzia będą przeżywali swoje bóle i radości misjonarskiego życia. Wszędzie, gdzie ich zaprowadzi posługiwanie, będą się starali szerzyć prawdziwe nabożeństwo do Dziewicy Niepokalanej, która jest zapowiedzią ostatecznego zwycięstwa Boga nad wszelkim złem(K 10).

Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI