Oblaci różaniec mają we krwi. W tradycji zakonu odmawiano dodatkowe 3 tajemnice

Założyciel oblatów, św. Eugeniusz de Mazenod, Maryi Niepokalanej powierzył całe zgromadzenie. Chciał, by życie każdego oblata, zarówno w wymiarze osobistym, jak i wspólnotowym, było wypełnione obecnością Maryi. Zachęcał oblatów, by powierzali „Dobrej Matce” wszystkie swoje troski, by szerzyli pobożność maryjną oraz prowadzili wiernych ku Jezusowi i Maryi.

W zjednoczeniu z Maryją

Oblaci zawsze będą uważać Maryję za swoją matkę i „w wielkiej zażyłości z Nią jako Matką Miłosierdzia będą przeżywali swoje bóle i radości misjonarskiego życia. Wszędzie, gdzie ich zaprowadzi posługiwanie, będą się starali szerzyć prawdziwe nabożeństwo do Dziewicy Niepokalanej, która jest zapowiedzią ostatecznego zwycięstwa Boga nad wszelkim złem” – pisał św. Eugeniusz de Mazenod.

„W zjednoczeniu z Maryją Niepokalaną, wierną Służebnicą Pana, prowadzeni przez Ducha Świętego będą pogłębiać swoją zażyłość z Chrystusem. Z Nią będą rozważać tajemnice Wcielonego Słowa, szczególnie w modlitwie różańcowej” – mówi punkt 36. Konstytucji i Reguł Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.

„Stać się oblatem Maryi Niepokalanej, to znaczy (…) w pewnym sensie wcielić się w Maryję, aby z Nią rodzić Jezusa w duszach, nauczając słowem i przykładem, kim jest Chrystus” – pisał 15 sierpnia 1951 roku o. Léo Deschâtelets OMI (generał w latach 1947–1972). Pomagać ma w tym m.in. modlitwa różańcowa, w czasie której rozważane są tajemnice z życia Jezusa, któremu towarzyszy Matka Boża.

Dodatkowe tajemnice różańca

W pierwszych latach istnienia zgromadzenia przypominano, że: „głównym nabożeństwem ku Jej czci jest różaniec odmawiany wspólnie. Musimy więc lubić to ćwiczenie, oddawać mu się z serdecznym nabożeństwem, starać się wywiązywać z niego jak najtroskliwiej. Przez nie będziemy spłacać dług miłości wobec Maryi” – czytamy w „Słowniku Wartości Oblackich”.

Co ciekawe, aż do kapituły generalnej w 1893 roku, oblaci Maryi Niepokalanej odmawiali dodatkowe trzy tajemnice różańca, a więc codziennie mieli do odmówienia 18 tajemnic różańca.

Do każdej z trzech części, czyli radosnej, bolesnej i chwalebnej (tajemnice światła dołączył do różańca św. Jan Paweł II w 2002 roku,) oblaci odmawiali po jednej dodatkowej:

• przed piątą tajemnicą radosną rozważano adorację Jezusa przez aniołów, pasterzy i mędrców,
• przed piątą tajemnicą bolesną medytowano tajemnicę o Jezusie znieważanym,
• przed piątą tajemnicą chwalebną kontemplowano Jezusa, który zasiada po prawicy Ojca.

Dziś także różaniec jest modlitwą, którą oblaci odmawiają na co dzień.

Redakcja/jn

Fot. pixabay/ joaogbjunior