Z listów św. Eugeniusza

Dlaczego apostołowie z Jezusem są naszymi wzorami w życiu charyzmatem (K3)?

Wzorem ich życia jest wspólnota Apostołów z Jezusem. Zgromadził On przy sobie Dwunastu, aby uczynić z nich swoich towarzyszy i wysłanników (por. Mk 3,14). Wezwanie i obecność Pana wśród oblatów dzisiaj, jednoczy ich w miłości i posłuszeństwie, aby na nowo przeżywać jedność Apostołów z Jezusem, jako też ich wspólną misję w Jego Duchu(K 3).

Dlaczego Eugeniusz tak bardzo na to nalegał? Od pierwszego dnia, kiedy w 1808 roku wstąpił do seminarium, aż do momentu, gdy opuścił je jako ksiądz w 1812 roku, modlił się kilka razy dziennie przed obrazem przedstawiającym apostołów w Wieczerniku wraz z Maryją.

Założycielem Seminarium św. Sulpicjusza był ojciec Jean Olier: Widząc w seminarium jakby wieczernik, do którego miał na nowo zstąpić Duch Święty, aby ukształtować tam mężów apostolskich, którzy odnowiliby znajomość i miłość Jezusa Chrystusa, ksiądz Olier chciał, aby wszyscy jego klerycy starali się naśladować uczucia i nastawienie świętych apostołów i aby nieustannie rozważali ich cnoty. Kazał ich namalować […] na głównym obrazie w kaplicy, aby – jak ze strumieni wypełnionych po brzegi – seminarium mogło z nich czerpać łaskę apostolatu, którą oni otrzymali jako zadatek na przyszłość i aby miano do nich szczególne nabożeństwo jako do tych, którzy – po Jezusie Chrystusie – są fundamentami Kościoła.

Kiedy zastanawiam się nad tym, jak Eugeniusz bez wątpienia w czasie formacji seminaryjnej przyswoił sobie tego ducha, zatrzymuję się, by pomyśleć, jaki obraz mnie natchnął i ukształtował – i nadal mnie inspiruje. A jak jest w twoim przypadku?

Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI