„Misyjne Drogi”: Betlejem się powtarza
Mimo upływu dwóch tysięcy lat, na misjach nadal powtarzają się realia Betlejem: kobiety rodzą w nieludzkich warunkach, rodziny uciekają przed prześladowaniami i głodem, a chrześcijanie czasem traktowani są jak „gorsi” ludzie. Misjonarze starają się to zmieniać. O tym przeczytać można w świątecznym wydaniu dwumiesięcznika „Misyjne Drogi”.
„Minęły ponad 2 tysiące lat od faktu narodzin, skrupulatni teolodzy powiedzą – wcielenia, Chrystusa w Betlejem. Lubimy tę atmosferę. Gwiazda Betlejemska. Pasterze. Ognisko. Grota gdzieś na końcu świata. Potem wyprawa do Egiptu. Jakoś tak ucywilizowaliśmy tę scenerię, że wydaje się ciepła, miła. A wcale tak nie było…” – napisał w edytorialu redaktor naczelny „Misyjnych Dróg” Marcin Wrzos OMI. „Pomimo mijających lat, na misjach, Betlejem się powtarza. To opowieść o świecie, w którym «silniejsi» mówią najsłabszym, że nie ma dla nich miejsca. To nie minęło. Kobiety rodzą w nieludzkich warunkach, gdzieś na końcach świata, przeganiane z kąta w kąt w ostatnich dniach ciąży. Rodzą w ubóstwie, bez lekarzy, przy odrobinie szczęścia z miejscową akuszerką. Jak Święta Rodzina uciekała wówczas do Egiptu, tak i dzisiaj rodziny muszą uciekać przed prześladowaniami, wojną, za chlebem, kawałkiem żyznej ziemi, z której dałoby się wyżyć. Ludzie bywają nieprzyjęci, niechciani, odrzuceni, traktowani jak problem do rozwiązania, a nie cud do przyjęcia – «bo cóż dobrego może być z Nazaretu». Zapraszamy na ich misyjne drogi, aby trochę nas zaniepokoić. Ewangelicznie pobudzić. Przyglądamy się też papieżowi z misji, Leonowi XIV, który wrócił ze swojej pierwszej pielgrzymki do Turcji i Libanu, o której tak niewielu mówi. Zapraszamy” – podkreślił.
Autorzy tekstów na łamach „Misyjnych Dróg” (m.in. Małgorzata Terlikowska, Jadwiga Stawaruk FMM, Inese Błażyca, Krzysztof Kołodyński SVD) przekonują, że sytuacja z Betlejem, na misjach, często powtarza się. Ekspertami wydania są: Wojciech Zięba, bp Krzysztof Zadarko i Anna Kurkowiak. W dwumiesięczniku można przeczytać relację z pierwszej pielgrzymki papieża Leona XIV do Libanu i Turcji (Michał Józwiak), a także historię dialogu z islamem. W 235. numerze „Misyjnych Dróg” czytelnicy znajdą rozmowy: z s. Szczepaną E. Hrehrowicz CSSE o posłudze w Ziemi Świętej i z s. Pauliną Gosch OMI o pracy wśród migrantów w Maroko.
W czasopiśmie znalazło się miejsce na dwa fotoreportaże. „Nie dekoruje się tu wielu domów na zewnątrz, choć w trakcie nocy polarnej są one widziane z daleka. Zamarzają kable, kruszeją i się zwyczajnie łamią. Odkąd jestem na misji w Naujaat, nie spożyłem ani razu wieczerzy wigilijnej, bo nie było czasu. Każdą wigilię, od wczesnego popołudnia aż do samej pasterki, spędzam w konfesjonale” – to fragment tekstu Daniela Szwarca OMI z arktycznej Kanady. Natomiast drugi reportaż – Konrada Nycza, jest o świętach w Kazachstanie.
W kolejnym wydaniu czasopisma nie brakuje działu „Przyjaciele Misji”, a także informacji dotyczących prowadzonego przez redakcję projektu „Misja Szkoła”. Jak zwykle jest też szesnastostronicowa wkładka dla dzieci „Misyjne Dróżki Dreptaka Nóżki” – tym razem z opowieściami z Izraela. Opublikowano także felietony prof. Elżbiety Adamiak i ks. prof. Andrzeja Draguły. Na łamach pisma czytelnicy zachęcani są też do odwiedzania internetowego portalu misyjnego www.misyjne.pl.
„Misyjne Drogi” to prawie stustronicowy dwumiesięcznik wydawany od 1983 r. w Poznaniu przez Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Do publicystów piszących na jego łamach zalicza się o. Jarosława Różańskiego OMI, Tomasza Terlikowskiego, prof. Eugeniusz Sakowicza, o. Andrzeja Madeja OMI, Elżbietę Adamiak, ks. Artura Stopkę oraz ks. Andrzeja Dragułę. Celem redakcji jest kreatywna i ciekawa prezentacja działalności misyjnej Kościoła, treści religioznawczych, podróżniczych i antropologicznych.
Marcin Wrzos OMI
