Z listów św. Eugeniusza

Prosimy jednak waszą Świątobliwość, aby zechciał nadać im imię oblatów Najświętszej i Niepokalanej Maryi Panny

Kiedy misjonarze rozpoczęli działalność poza Prowansją, konieczna była zmiana nazwy. Przyjęli oni nazwę Oblatów św. Karola, bez wątpienia dla uczczenia patrona założyciela. Eugeniuszowi jednak nie podobała się ta nazwa. Z własnej inicjatywy postanowił zmienić ją na Oblaci Najświętszej i Niepokalanej Maryi Panny. Aby dokonać tej zmiany, potrzebował zgody papieża.

Tak wzruszające wyrazy opieki Waszej Świątobliwości są już wyrazem pewnej aprobaty zatwierdzenia; tak samo Zgromadzenie Misjonarzy uważa je za tytuł niezbywalny, z którego jest dumne i z pomocą Bożej łaski chce się okazać go godnym.

Prosimy jednocześnie Waszą Świątobliwość, aby w krótkim brewe zatwierdzającym, o które proszą misjonarze, zechciał nadać im imię Oblatów Najświętszej i Niepokalanej Dziewicy Maryi w miejsce Oblatów Świętego Karola, aby uniknąć pomieszania z nazwą innych zgromadzeń i potwierdzić – jeśli taka jest Jego wola – że ks. de Mazenod, który został jednogłośnie mianowany przez współbraci, jest i pozostaje superiorem Stowarzyszenia Misjonarzy, odtąd nazywanych – jeśli taka będzie wola Waszej Świątobliwości – Zgromadzeniem Oblatów Najświętszej i Niepokalanej Panny Maryi.

Pokorny, wierny i oddany syn, ks. de Mazenod, wikariusz generalny w Marsylii(Prośba do Jego Świątobliwości papieża Leona XII, 08.12.1825, w: PO I, t. XIII, nr 48).

Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI