Lubliniec: głos misjonarzy z całego świata – świadectwa oblatów posługujących na misjach

– Co roku staramy się w naszej parafii tworzyć stajenkę nawiązującą do tematyki misyjnej. Tegoroczny rok duszpasterski przeżywamy pod hasłem „Uczniowie-misjonarze”, dlatego w tym roku stajenka w kościele przypomina wioskę indiańską. Zamiast tradycyjnej szopy Pan Jezus, Maryja i Józef znajdują się w tipi – indiańskim namiocie – mówi o. Tomasz Woźny OMI, proboszcz parafii.

Misyjny charakter tegorocznej stajenki stał się również impulsem do podjęcia dodatkowej inicjatywy, która pozwala wiernym jeszcze bliżej spotkać się z doświadczeniem Kościoła misyjnego.

– W związku z misyjnym charakterem stajenki wpadliśmy na pomysł, aby w każdą niedzielę okresu Bożego Narodzenia wyświetlać krótki filmik. Poprosiliśmy misjonarzy o nagranie  świadectw.

Pierwsze świadectwo zostało zaprezentowane wiernym w niedzielę 28 grudnia. Filmiki są prezentowane przed każdą mszą świętą, a na zakończenie dnia publikowane są też na parafialnym Facebooku. Misjonarze opowiadają w nich, kim są, gdzie pracują oraz jak przeżywa się święta Bożego Narodzenia w krajach i kulturach, w których posługują.

– Nie chcieliśmy, aby misje wydawały się czymś odległym, dlatego zaprosiliśmy misjonarzy pochodzących z naszych okolic. Chcieliśmy pokazać, że misjonarz wychodzi spośród nas, z ludu Bożego, i dzieli się wiarą tam, gdzie na co dzień pracuje. Myślę, że inicjatywa ta wpisuje się także w Rok Powołań w naszej prowincji. Chcemy rozpalić ducha misyjnego wśród tych, którzy przychodzą do kościoła. Być może zrodzi się również powołanie do życia zakonnego – do zostania oblatem Maryi Niepokalanej i misjonarzem – zaznacza o. Tomasz.

Dodaje: – Jesteśmy parafią misyjną i uwrażliwiamy wiernych na to, że Chrystus rodzi się wszędzie tam, gdzie żyją ludzie. Jezus przychodzi do wszystkich, objawia się całemu światu. Dlatego w tym roku tak mocno akcentujemy misyjny charakter Bożego Narodzenia. Pan Bóg posługuje się misjonarzami, aby Dobra Nowina docierała także do innych narodów.

Pierwszym świadectwem dzielił się w filmiku o. Zbigniew Halemba OMI, posługujący na północy Kanady. W nagranym materiale opowiada o swojej pracy misyjnej. Temperatury w regionie, w którym pełni posługe sięgają nawet –32 stopni Celsjusza, a temperatura odczuwalna może wynosić aż –45 stopni. Jak podkreśla, pierwszym i najważniejszym zadaniem misjonarza jest głoszenie Chrystusa.

Oblat dzieli się także lokalnymi tradycjami bożonarodzeniowymi. – Nie ma karpia. Co się je zamiast niego? Spożywa się surowe mięso z ryby, karibu, a nawet potrawę zwaną igunak. Jest to sfermentowane mięso, które dla mieszkających tu Inuitów jest potrawą „numer jeden” – wspomina o. Zbigniew.

Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej przybyli do Lublińca w 1922 r. Wiązało się to z zakupem budynku zakładu wychowawczego, który zaprzestał funkcjonowania. Był on niezbędny do przeniesienia tu oblackiego junioratu (Niższego Seminarium Duchownego) z Krotoszyna, gdyż uczniowie nie mieścili się w tamtejszej placówce. Zakupiony zakład, oprócz dwupiętrowego okazałego budynku, posiadał park, ogród i ziemię uprawną. Oblaci, po przejęciu budynku, przystąpili do jego adaptacji dla potrzeb szkolnych. W latach 1925–1930 dobudowano dwa nowe skrzydła, w których mieściły się kaplica pw. św. Stanisława Kostki i sala teatralna oraz refektarz, sale wykładowe i sypialnie juniorów. W otaczającym budynki parku wybudowano w 1937 r. Grotę Matki Bożej z Lourdes. Liczba uczniów dochodziła prawie do 300. Na skutek rozwoju miasta kościół pw. św. Stanisława Kostki stał się w 1941 r. samodzielną parafią, którą wówczas prowadzili oblaci niemieccy. Powojenna działalność junioratu lublinieckiego nie trwała jednak długo, gdyż komuniści nakazali w 1952 r. całkowicie zamknąć i zagrabić pomieszczenia Niższego Seminarium Duchownego. Dopiero w roku 2000 oblaci odzyskali zagarnięte przez państwo pomieszczenia i tereny zewnętrzne. W tych pomieszczeniach mieści się teraz Katolicki Zespół Szkolno-Przedszkolny im. św. Edyty Stein Fundacji Edukacji Katolickiej. Mieszkający tu oblaci są zaangażowani w duszpasterstwo parafialne i rekolekcyjne, a także kapelanat sióstr i szpitali. W obrębie klasztoru znajduje się skrzydło dla starszych i chorych oblatów, tzw. infirmeria. Aktualnym przełożonym domu jest o. Bernard Briks OMI.

Tekst: Mikołaj Lisiak
Fot. Jakub Król OMI, screen Facebook/Oblaci Lubliniec – Parafia św. Stanisława Kostki „U Oblat”