Z listów św. Eugeniusza
27 stycznia 2026
Zwyczajem była pochwała, a nie zatwierdzenie
Podczas audiencji papież kontynuował rozmowę z Eugeniuszem:
„Mnóstwo tych próśb, które otrzymujemy zwłaszcza z Francji, sprawiło, że przyjęto specjalny sposób zatwierdzania zgromadzeń, który polega na udzieleniu pochwały lub zachęty bez formalnego zatwierdzenia”. Nie bałem się powiedzieć Ojcu Świętemu, że taki sposób nie zadowoliłby mnie i ośmieliłem się wyrazić nadzieję, że dla nas uczyni się coś więcej.
Obawiając się, że nie zapamiętam nazwiska sekretarza, którego mi wskazał, posunął się w swej dobroci aż do szukania na biurku połowy kartki, przesunął ku mnie kałamarz i wręczył mi pióro, abym pisał pod jego dyktando: „Proszę z mego polecenia iść do księdza archiprezbitera (to był ten sekretarz) i powiedzieć mu, aby mi przedstawił swoje sprawozdanie w piątek, który jest dniem jego audiencji”.
Odchodząc od papieża, Eugeniusz miał jeszcze jedną prośbę:
Ojciec domyśla się, że niczego nie ukrywałem przed Ojcem Świętym… „Czy Wasza Świątobliwość wyraża zgodę na to, aby Stowarzyszenie zamiast Oblatami Świętego Karola, jak nazywało się uprzednio, zostało nazwane Oblatami Najświętszej i Niepokalanej Panny Maryi?”.
Papież nie powiedział ani tak, ani nie. Byłem przekonany, że powiedział, iż to znajdzie się w raporcie. Nie nalegałem, aby to lepiej wyjaśnił, ponieważ to była sprawa najmniej ważna i ponieważ można było bez trudności poczekać. Ta zmiana wydawała mi się konieczna, aby nas nie mieszano z niezmierną liczbą wspólnot, które noszą tę samą nazwę(List do o. Tempiera, 22.12.1825, w: PO I, t. VI, nr 213).
Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI
