Z listów św. Eugeniusza

Eugeniusz położył Regułę na grobie Piotra

Zanim wykonał polecenie papieża i przekazał regułę archiprezbiterowi Adinolfiemu w celu jej przestudiowania, Eugeniusz zatopił się żarliwej modlitwie.

Ojciec domyśla się, że nasze sprawy były na zbyt dobrej drodze, abym zlekceważył pójście zaraz nazajutrz do archiprezbitera, z którym spotkać się polecił mi Ojciec Święty. Był to 21 grudnia, dzień – jak Ojciec wie – dla mnie pamiętny, bo jest to dzień rocznicowy moich święceń. Poszedłem wczesnym rankiem złożyć świętą ofiarę w podziemnej kaplicy Bazyliki Watykańskiej na ciałach świętych apostołów. Byłem ze świętym kapłanem, który został powołany na misje wśród niewiernych. Posłużył mi do mszy. Nie krępowałem się zatem i na tym cennym grobie sprawiłem sobie uciechę wyraźnego wymienienia tych wszystkich, których zbawienie najbardziej mnie interesuje. W czasie dziękczynienia służyłem do mszy przyszłemu męczennikowi. Później, po wejściu do Kościoła Świętego Piotra, uczestniczyłem w odmawianych przez kapitułę matutinum i jutrzni i, polecając się wszystkim świętym przebywającym w raju, wyruszyłem do mieszkania archiprezbitera Adinolfiego. Zapomniałem Ojcu powiedzieć, że miałem ze sobą nasz cenny tom i że w czasie składania świętej ofiary przez mojego towarzysza złożyłem go na konfesji świętego Piotra, prosząc głowę apostołów i świętego Pawła oraz świętych papieży, którzy zostali pochowani w tym samym miejscu, aby go przyjęli i pobłogosławili(List do o. Tempiera, 22.12.1825, w: PO I, t. VI, nr 213).

Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI