Z listów św. Eugeniusza

Oto jesteśmy ukonstytuowani

Te Deum laudamus, te Dominum confitemur… Mój drogi Przyjacielu, moi drodzy Bracia, 17 lutego 1826 r., wczoraj wieczorem, papież Leon XII w szczególności zatwierdził Instytut, Reguły i Konstytucje Misjonarzy Oblatów Najświętszej i Niepokalanej Panny Maryi.

Uznanie przez Kościół ręki Boga w procesie tworzenia Reguły (oraz Kapituł Generalnych Oblatów, które modlą się o światło Ducha Świętego) podkreśla, że świętość naszego powołania polega na życiu według Reguł.

Ten, którym Bóg posłużył się w ich redagowaniu, znika. Dziś jest pewne, że był on tylko mechanicznym narzędziem, którego użył Duch Boży, aby ukazać drogę, jaką chciał, aby szli ci, których przeznaczył i skierował do dzieła swego miłosierdzia, powołując ich do utworzenia i utrzymania naszego małego, ubogiego i skromnego Stowarzyszenia.

Ta niewielka grupa 22 oblatów otrzymała taki sam status w Kościele, jak duże zakony dominikanów, franciszkanów itp. Zgromadzenie oblatów, jako matka wszystkich swoich członków, znalazło swoje miejsce w Bożym planie zbawienia. My musimy dbać, aby nadal była ogromną misjonarska rodziną, obejmującą wszystkich pracujących dla zbawienia bliźnich.

Choć w pewnym sensie przez naszą słabość i naszą małą liczbę jesteśmy karłami, to jednak istniejemy w Kościele tak samo jak najsławniejsze zgromadzenia, jak najbardziej święte stowarzyszenia. Oto jesteśmy ukonstytuowani. Teraz mogę wam powiedzieć półgłosem to, co powiem całkiem głośno, kiedy zostanie wydane brewe: poznajcie swoją godność i uważajcie, aby nigdy nie zniesławiać swojej Matki, która co dopiero została osadzona na tronie i uznana za Królową w domu Oblubieńca, którego łaska zapłodni Ją, aby mu zrodziła wielką liczbę dzieci, jeśli będziemy wierni i swoimi przestępstwami nie ściągniemy na Nią wstydliwej niepłodności.

Na koniec imperatyw Eugeniusza został oficjalnie uznany podczas jego kanonizacji oraz beatyfikacji oblatów i współpracowników misjonarzy. W tym krótkim zdaniu zawarty jest cel i zamysł Konstytucji i Reguł oraz nakaz zastosowania ich wobec każdej osoby, której posługujemy:

W imię Boga, bądźmy świętymi (List do o. Tempiera, 18.02.1827, w: PO I, t. VII, nr 226).

Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI