Nowenna o powołania oblackie [DZIEŃ 8]

DZIEŃ ÓSMY: KAPŁAŃSKI CHARAKTER

Modlitwa na rozpoczęcie:

Wiekuisty i wszechmocny Boże, Ty nas wezwałeś ze świata i powołałeś nas, abyśmy urzeczywistniali pamiątkę Twojego Ciała i Krwi; pomóż nam, abyśmy dla dobra ludzkości pracowali nad odbudową mostu między człowiekiem a Bogiem. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Podczas Eucharystii wstawiają się za powierzanym sobie ludem

Teksty do medytacji:

Hbr 5, 1-4: Każdy bowiem arcykapłan z ludzi brany, dla ludzi bywa ustanawiany w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy. Może on współczuć z tymi, którzy nie wiedzą i błądzą, ponieważ sam podlega słabości. I ze względu na nią powinien jak za lud, tak i za samego siebie składać ofiary za grzechy. I nikt sam sobie nie bierze tej godności, lecz tylko ten, kto jest powołany przez Boga jak Aaron

Akt wizytacyjny Prowincji Angielskiej, 22.07.1850 roku: Niezależnie od waszych obowiązków, …nigdy nie wzbraniajcie się od odprawiania mszy, …jesteście powołani do walki z potężnym wrogiem …w jednej z jego najgroźniejszych twierdz … aby zwyciężyć tego potężnego wroga… skąd czerpalibyście tę siłę, jeśli nie ze świętego ołtarza… nie zaniedbujcie niczego, przede wszystkim ofiarujcie samych siebie… w ofierze całopalnej i przyprowadźcie do Niego jak najwięcej zbłąkanych dusz, ile tylko będziecie mogli.

Konstytucja 33: Eucharystię, źródło i szczyt życia Kościoła, oblaci stawiają w centrum swego życia i działania. Będą żyli w ten sposób, aby móc każdego dnia godnie ją sprawować. Uczestnicząc w niej całym swym jestestwem, ofiarują samych siebie wespół z Chrystusem Zbawicielem. W misterium współdziałania z Nim dostępują odnowienia, zacieśniają więzy swej apostolskiej wspólnoty i poszerzają horyzonty gorliwości do granic świata.

Refleksja:

Kapłański charakter właściwy charyzmatowi oblackiemu nie może w żadnym wypadku umniejszać ani zagłuszać fundamentalnej równości łączącej braci i kapłanów jako członków tej samej apostolskiej wspólnoty. W rzeczywistości tożsamość oblacka jest taka sama dla wszystkich, niezależnie od tego, czy są to bracia oblaci, czy kapłani. Zjednoczeni przez chrzest i profesję zakonną wszyscy uczestniczą w jedynej misji Kościoła: ewangelizacji ubogich.

Już w pierwszych zdaniach Konstytucja 33 wprowadza nas w samo serce życia oblackiego, przypominając, że Eucharystię, źródło i szczyt życia Kościoła oblaci stawiają w centrum swojego życia i działania. Stoimy więc przed fundamentalną rzeczywistością relacyjną, mocno podkreśloną przez świętego Jana Pawła II w encyklice Ecclesia de Eucharistia. Podobnie oblat – czy to brat, czy kapłan – żyje z Eucharystii, która jest pokarmem jego życia duchowego i wsparciem jego misjonarskiej posługi.

Jednak kapłani oblaci ponoszą szczególną odpowiedzialność za wprowadzanie wiernych w życie Kościoła i zachęcanie do pełnego uczestnictwa. Uczestnictwo to obejmuje zwłaszcza liturgiczną modlitwę Kościoła, w szczególności Liturgię Godzin. Dlatego tam, gdzie to jest możliwe, zaprasza się wiernych do udziału w tej oficjalnej modlitwie Kościoła.

W Liście do Hebrajczyków wspomniano, że arcykapłan został ustanowiony, aby wstawiać się za ludźmi przed Bogiem. W tej perspektywie jako oblaci, jesteśmy wezwani do bezgranicznego poświęcenia się misji, zgodnie z apostolskim zapałem naszego Założyciela: Trzeba uczynić wszystko, aby powiększyć Królestwo Zbawiciela, a zniszczyć panowanie piekła, zapobiec tysiącom występków, a utwierdzić poszanowanie i praktykowanie wszelkiego rodzaju cnót, sprawić, aby ludzie postępowali jak istoty rozumne, potem – jak chrześcijanie, a wreszcie dopomóc im stać się świętymi.

Modlitwa na zakończenie:

Boże dobroci i miłosierdzia, Ty nieustannie troszczysz się o losy ludzi, dlatego wzywasz nas, abyśmy dla zbawienia wszystkich lepiej Cię poznali dzięki wiernemu nauczaniu Twoich pasterzy. Otwórz nasze serca, byśmy słuchając głosu naszych pasterzy lepiej Cię poznali i żyli wyłącznie dzięki Tobie, naszemu jedynemu i prawdziwemu Pasterzowi. Który żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…