Komentarz do Ewangelii dnia

Prorok zwiastujący początek końca. Wystąpienie Jana Chrzciciela było zapowiedzią bezpośredniego przygotowania do ukazania się Mesjasza. Wszyscy w narodzie wybranym wyczekiwali tej chwili. Zapowiadany przez proroków Mesjasz nadchodzi. Posłany ostatni z proroków wzywa do prostowania ścieżek życia, do przyjmowania chrztu nawrócenia i jednocześnie kieruje uwagę na idącego za nim mocniejszego, który będzie chrzcić w mocy Ducha Świętego i w Jego Ogniu będzie oczyszczać to, co jest do oczyszczenia. Aby nas ludzi wyprowadzić na wolność spod jarzma grzechu. Mesjasz nadchodzi, On już jest blisko. Oto stoi u drzwi naszych serc. Pan blisko jest, oczekuj Go.

(zdj. pixabay.com)


Nowy generał Zgromadzenia w Polsce

W godzinach porannych na lotnisku w krakowskich Balicach wylądował o. Luis Ignacio Rois Alonso OMI. Udał się najpierw na Święty Krzyż, gdzie udzielił wywiadu wideo dla Polskiej Prowincji oraz spotkał się z nowicjuszami. Miał również okazję poznać wspólnotę zakonną posługującą w najstarszym polskim sanktuarium narodowym. Po obiedzie w towarzystwie o. Krzysztofa Jamrozego OMI udał się do Zahutynia, gdzie spotkał się na Eucharystii ze wspólnotą parafialną. Jutro wyjedzie na Ukrainę, aby odwiedzić współbraci, którzy posługują za naszą wschodnią granicą.

Wywiad z generałem już niebawem w mediach Polskiej Prowincji.

(pg)


Marsylia: Rada prowincjalna przy grobie Założyciela [wideo]

Pod przewodnictwem Prowincjała Polskiej Prowincji, radni prowincjalni sprawowali Eucharystię na grobie św. Eugeniusza de Mazenoda w katedrze marsylskiej. To właśnie Założyciel był budowniczym obecnej świątyni i spoczął w jednej z jej kaplic. Miejsce to jest wyjątkowe nie tylko dla oblatów, ale i dla diecezjan. Pamięć o św. Eugeniuszu wyrażana jest także w bazylice Notre-Dame de la Garde, nad którą góruje duża figura Niepokalanej.

Rada prowincjalna modliła się przy grobie św. Eugeniusza de Mazenoda w katedrze w Marsylii

Opublikowany przez Misjonarze Oblaci MN w Polsce Piątek, 2 grudnia 2022

(pg/A. Petelczyc OMI)


Kanonizacja św. Eugeniusza [ZDJĘCIA]

Jest 3 grudnia 1995 roku, o godzinie 10.00 w bazylice św. Piotra rozpoczyna się uroczysta liturgia. Świątynia wypełniona jest wiernymi z różnych zakątków świata. Niedaleko konfesji św. Piotra zasiadają delegacje z kilku państw – Francję reprezentuje Herve de Charette – minister spraw zagranicznych. W loży honorowej zasiada 400 osobowa delegacja rodu de Mazenodów. Rozpoczyna się procesja wejścia, za krzyżem postępuje służba liturgiczna, a za nią koncelebransi – kardynałowie, przeszło 100 biskupów i arcybiskupów. Ojciec Święty Jan Paweł II błogosławi, mija oblatów-kapłanów, którzy zajęli wcześniej miejsca dla nich przeznaczone. Ze względu na tłumy, które przybyło do Rzymu, część spośród wiernych nie zmieściła się w potężnej bazylice. Szacuje się, że na uroczystości przyjechało przeszło 15000 pielgrzymów.

Prośbę o kanonizację odczytuje kardynał Bernardin Gantin – prefekt Kongregacji ds. Biskupów i dziekan Kolegium Kardynałów. Następuje śpiew litanii do Wszystkich Świętych, po nim Jan Paweł II ogłasza błogosławionego Karola Józefa Eugeniusza de Mazenoda świętym. Rozlegają się brawa. Do ołtarza podchodzi Meksykanin, Hernandez Serrano – uzdrowiony za wstawiennictwem nowego świętego z raka wątroby. Ustawia na specjalnym podeście popiersie św. Eugeniusza z relikwiami. W homilii papież nazywa Eugeniusza “człowiekiem adwentu… świętym, który przygotował nasze czasy”.

(pg/zdj. archiwum OMI)


Komentarz do Ewangelii dnia

Jezus przechodził przez ziemię, czyniąc dobro. Zna receptę na każdą ludzką biedę i ból. Nie było dla Niego i wciąż nie ma za trudnych spraw. Dlatego może zaskakiwać fakt, że On wszechmocny, On, który ze wszystkim sobie radził, On który stawiał czoła najtrudniejszym sprawom, dziś prosi nas o pomoc. Tak, Jezus Mistrz prosi nas o pomoc! Mówi nam: „Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”. On potrzebuje rąk do pracy, bo dzieło niesienia Dobrej Nowiny światu ma trwać. Ktoś kiedyś powiedział, że „dziś Jezus nie ma innych rąk jak Twoje, nie ma innych nóg jak Twoje, nie ma innych ust jak Twoje, nie ma innego serca jak Twoje, by służyć jak On braciom i siostrom”. Niech ta prawda stanie się dla nas uczniów Chrystusowych przewodnią „lampą” oświecającą mroki naszych myśli i serc. Panie Jezu, uzdalniaj nas, abyśmy stawali się bardziej światłem dla tego pogrążonego w ciemnościach świata, tak nam dopomóż teraz i każdego dnia.

(zdj. pixabay.com)


Rada prowincjalna w Aix-en-Provence

W dniach 29 listopada-3 grudnia w Domu Macierzystym Zgromadzenia w Aix-en-Provence odbywa się wyjątkowa sesja rady prowincjalnej Polskiej Prowincji. Jednym z wymiarów spotkania jest pielgrzymka do ważnych miejsc dla oblackiego charyzmatu. Obok regularnych obrad zaplanowano: modlitwę w katedrze w Marsylii przy sarkofagu św. Eugeniusza, w miejscowościach głoszenia misji parafialnych przez pierwszych oblatów czy w Saint Laurent du Verdon – miejscu, gdzie Eugeniusz pisał Konstytucje i Reguły.

Podczas obecnej rady prowincjalnej jej uczestnicy pragną rozpocząć proces podsumowania kilkuletniej współpracy, który zostanie dopełniony podczas rady poszerzonej w Kokotku, z końcem stycznia 2023 r. – wyjaśnia o. Paweł Zając OMI, Prowincjał Polskiej Prowincji. – Oczywiście wyczekiwanymi chwilami są momenty modlitwy w Pokoju Fundacji czy w kaplicy domu w Aix, a także spacery ulicami uroczego miasta, po których chodził św. Eugeniusz i całe pokolenia oblatów, aż po nasze dni.

Na początku swojej posługi jako prowincjał, o. Paweł Zając OMI, zachęcał wszystkich oblatów Prowincji, aby pielgrzymowali do ważnych miejsc związanych z wiarą i duchowością oblacką, wskazując na Ziemię Świętą, Aix-en-Provence i Rzym.

Takie przeżycia odnawiają nas duchowo, wzmacniają w trudach codziennej posługi – wskazywał prowincjał.

(pg/zdj. T. Maniura OMI, J. Czernecki OMI)


Komentarz do Ewangelii dnia

Jezus przechodzi. Za nim podążają dwaj niewidomi. Musiało to zabawnie wyglądać. Nie widzą, ale słyszą. Idą za głosem. Kiedy Jezus wchodzi do domu, oni nie ustają w błaganiu o łaskę uzdrowienia. Jezus stawia im jedno pytanie, o ich wiarę. Czy wierzą w Jego moc? Odpowiedź jest na tak. Wtedy On działa poprzez ich wiarę, dokonując uzdrowienia. Niewidomi widzą, jednakże otrzymują „surowy” nakaz od Jezusa, aby nikomu o tym nie mówili. Dlaczego? Być może cały ten nakaz jest tylko socjotechnicznym chwytem mającym sprawić, by tym bardziej wiadomość szybko się rozeszła. Nakaz ten może także stanowić tak zwany „sekret” Mesjański. Pan Jezus nie chciał, aby traktowano Go tylko jako uzdrowiciela i cudotwórcę. On zawsze chce prowadzić i wskazywać na Ojca, wypełniając Jego świętą wolę. Panie Jezu, ulecz nasze oczy od wpatrywania się w ten świat, abyśmy przejrzeli i potrafili dostrzec bliźniego w potrzebie.

(zdj. pexels.com)


2 grudnia 2022

POTRZEBA, ABY OTWORZYĆ SIĘ Z MIŁOŚCIĄ, ABY ZEBRAĆ BOSKIE ZIARNO

"Gdy wszedł do domu niewidomi przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: «Wierzycie, że mogę to uczynić?» Oni odpowiedzieli Mu: «Tak, Panie!» Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: «Według wiary waszej niech wam się stanie!» I otworzyły się ich oczy, a Jezus surowo im przykazał: «Uważajcie, niech się nikt o tym nie dowie!»" (Mt 9, 28-30).

Często działanie łaski poprzedza głoszenie Ewangelii, a serca już dotknięte czują potrzebę, by przy pierwszych bodźcach tego cudownego przepowiadania nie tylko otworzyć się z miłością, by zebrać boskie ziarno zesłane im z nieba, ale także by bez zwłoki wydać owoce pokuty, które potem ujawniają się ze wszystkimi znakami szczerego nawrócenia.

Eugeniusz de Mazenod, Instrukcja duszpasterska o misjach z 1844 r.


Komentarz do Ewangelii dnia

Sztuka słuchania Pana Boga wymaga niejednokrotnie wyciszenia, zatrzymania. W hałasie tego krzyczącego świata jest to utrudnione. Od słuchania potrzebne jest przejście do działania. W ciszy „rodzą się” piękne rzeczy i człowiek może podjąć niesamowite sprawy. Ubogacony i napełniony wewnętrzną mocą człowiek jest w stanie „przenosić góry”. Oparcie w Bogu nadaje jeszcze większą pewność siebie, człowiek odkrywa kawałek po kawałku, jak bardzo ważne jest trwanie w Bogu. W Jego Obecności budując wszystko z Nim i opierając na Nim swoje troski i nadzieje. Wszystko możemy w Tym, Który nas umacnia - stwierdza św. Paweł. Zatem odwagi, zaufaj Panu już dziś, na Nim wesprzyj się i śmiało ku życiu idź.

(zdj. pixabay.com)