Francja: Ponad 200 lat temu św. Eugeniusz zaczynał od młodzieży

25 kwietnia 1913 roku powstało Stowarzyszenie Młodzieży Chrześcijańskiej. To projekt św. Eugeniusza de Mazenoda. Początkowo do wspólnoty dołączyło ośmioro młodych w wieku od 12-16 lat. Dziesięć lat później było ich już 400 osób. Czternastu z nich dołączyło do założonego przez niego zgromadzenia zakonnego.

Na czym polegał sukces pracy Eugeniusza z młodzieżą?

Nikt nie poświęcał nam tyle czasu

W domu generalnym w Rzymie znajduje się 238 oryginalnych listów napisanych przez młodych do Eugeniusza. Zawierają świadectwa uczuć i wdzięczności, jakie żywili do Założyciela misjonarzy oblatów. Wielu z nich podkreślało, że nie znało wcześniej kapłana, który tak bardzo interesował się życiem ludzi młodych i poświęcał im czas. W momencie zakładania stowarzyszenia Eugeniusz był księdzem zaledwie od dwóch lat, nie chciał pracować w duszpasterstwie parafialnym. Postawił na młodzież.

Portret św. Eugeniusza wykonany w 1822 roku (zdj. archiwum OMI)

Ryzyko było ogromne

Ryzyko założenia wspólnoty młodzieżowej było ogromne. Napoleon zakazał tworzenia takich organizacji.

Przedsięwzięcie jest trudne... Nie jest pozbawione niebezpieczeństw..., ale nie boję się, ponieważ pokładam całą moją ufność w Bogu, ponieważ szukam tylko Jego chwały i zbawienia dusz, które odkupił przez Swojego Syna, Pana Naszego Jezusa Chrystusa... - pisał Eugeniusz de Mazenod.

Młodzież z Niemiec w Aix

Początkowo młodzi spotykali się w seminarium w Aix, domu matki Eugeniusza, posiadłości panien Milles i wiejskim domu należącym do rodziny Założyciela. Po założeniu rodziny oblackiej, młodzi byli pierwszymi, którzy towarzyszyli młodej rodzinie zakonnej. Podobnie było w Marsylii, gdzie oblaci zajęli się duszpasterstwem dzieci i młodzieży w najbiedniejszej dzielnicy miasta - Panier.

Niezwykłe kazanie św. Eugeniusza wygłoszone w Aix [AUDIO]

Wymagająca reguła

Św. Eugeniusz zredagował także szczegółową regułę dla stowarzyszenia. Dokument zawierał aż 544 artykuły. Wśród zobowiązań znalazły się: codzienna Msza św., 15 minut duchowej lektury, nawiedzenie Najświętszego Sakramentu, spotkania wspólnotowe w czwartki i niedziele.

Stowarzyszenie założone przez św. Eugeniusza de Mazenoda funkcjonuje do dziś.

(pg/zdj. gł. B. Dosquet OMI)


Gorzów Wlkp: Oblaccy klerycy odwiedzili seniorów

Klerycy z Wyższego Seminarium Duchownego w Obrze odwiedzili wspólnotę Domu u Oblatów. To placówka dziennego pobytu dla seniorów z Gorzowa Wielkopolskiego. Instytucję założono w 2014 roku. Korzysta z niej kikunastu podopiecznych, którzy spędzają tutaj wolny czas. Organizowane są tutaj wszechstronne zajęcia, które nie tylko urozmaicają czas, ale także mają wymiar poprawy komfortu życia. Placówka stwarza jednocześnie przestrzeń do rozwoju duchowego.

(pg/zdj. Dom u Oblatów)


Komentarz do Ewangelii dnia

Obecny czas, to czas w których ojciec kłamstwa zatruł inteligencję ludzi, by nazywali dobro złem i zło dobrem, oświecali się ciemnością i zaciemniali światłem; zasiał on w duszach ludzkich zwątpienie i sceptycyzm, które zabijają w nich wszelki przejaw nadziei perspektywą obfitości, której świat swymi złudnymi pochlebstwami ani nie potrafi, ani nie może dać. Pośród tego wszystkiego Pan Jezus, Książę Pokoju powtarza ludziom dobrej woli ze swą nieskończoną łagodnością: „Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie Boga? I we Mnie wierzcie!” Będąc po prawicy Ojca, Pan Jezus z czułością oczekuje chwili, w której spełni się Jego miłosierne marzenie i będzie miał nas przy sobie, „abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem”. Nie możemy usprawiedliwiać się jak Tomasz. My owszem znamy drogę. My, dzięki czystej łasce znamy ścieżkę, która prowadzi do Ojca, w którego domu jest mieszkań wiele. W niebie czeka na nas miejsce, które na zawsze pozostanie puste, jeśli my go nie zajmiemy. Słowa Pana Jezusa nie pozostawiają wątpliwości. Tylko On jest jedynym pośrednikiem między Bogiem a ludźmi. Tylko w Jego Imieniu jest możliwe zbawienie. Wszyscy jesteśmy zaproszeni do bliskości z Bogiem.

(S. Stasiak OMI)


Lubliniec: Pogrzeb śp. o. Stanisława Cyganiaka OMI [GALERIA]

W kościele parafialnym pw. św. Stanisława Kostki w Lublińcu odbyły się uroczystości pogrzebowe śp. o. Stanisława Cyganiaka OMI. Zakonnik zmarł 21 kwietnia br. na oblackiej infirmerii domu zakonnego w Lublińcu.

śp. o. Stanisław Cyganiak OMI (1933-2024) – nekrolog

Mszy świętej pogrzebowej przewodniczył prowincjał – o. Marek Ochlak OMI. Kazanie wygłosił o. Wojciech Popielewski – sekretarz prowincjalny. Ostatniej drodze na cmentarz w Lublińcu przewodniczył przełożony lokalnej wspólnoty zakonnej – o. Bernard Briks OMI.

Więcej zdjęć, w większej rozdzielczości:

(pg/zdj. br. Jakub Król OMI)


Laudacja papieża z okazji jubileuszu biskupa-oblata

W tym roku przypada 25 rocznica sakry biskupiej misjonarza oblata - obecnie arcybiskupa Johannesburga (RPA) - Buti Josepha Tlhagale. Z okazji jubileuszu Ojciec Święty wystosował specjalny list odczytany przez chargé d'affaires nuncjatury apostolskiej w RPA, bp. Dario Paviša.

Serdecznie gratulujemy aktywnej posługi, wspominając wieloletnie energiczne zaangażowanie w liczne projekty podejmowane podczas posługi biskupiej i w duszpasterską działalność charytatywną, najpierw w archidiecezji Bloemfontein, a następnie we wspólnocie Johannesburga, której z troską służysz - napisał Franciszek. - Dlatego obficie błagamy Pana o pokrzepienie twego ducha przez wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny Niepokalanego Poczęcia i Jej najczystszego Oblubieńca św. Józefa i z serdecznym uczuciem udzielamy naszego braterskiego błogosławieństwa tobie i twojej trzodzie, prosząc z kolei o twoje modlitwy, abym mógł sprawować urząd Piotrowy z radością Ewangelii - dodał Ojciec Święty.

Abp Buti Joseph Tlhagale OMI z listem od papieża Franciszka (zdj. Sheldon Reddiar vis SACBC)

Buti Joseph Tlhagale urodził się w 1947 roku. Po odbyciu formacji zakonno-kapłańskiej został wyświęcony na prezbitera w sierpniu 1976 roku. W dniu 2 stycznia 1999 roku został mianowany arcybiskupem Bloemfontein. Konsekracja biskupia odbyła się 10 kwietnia tego samego roku. W 2003 roku został przeniesiony na stolicę biskupią w Johannesburgu. Cztery lata później papież Benedykt XVI podniósł stolicę w Johannesburgu do rangi archidiecezji.

(ACI Africa/opr. pg)


„Posługa sakramentów i sakramentaliów w czasie misji świętej a tradycja oblacka”

W Krakowie trwa doroczna sesja formacyjna dla misjonarzy ludowych (rekolekcjonistów). Tematem spotkania jest „posługa sakramentów i sakramentaliów w czasie misji świętej a tradycja oblacka”. Wśród prelegentów znaleźli się m.in.: o. Adam Gęstwa OFMCap ze Szkoły dla Spowiedników, o. dr hab. Sebastian Wiśniewski OMI z Instytutu Mazenodianum, ks. dr hab. Wojciech Węgrzyniak z Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie, ks. dr Stanisław Mieszczak SCJ z Komisji ds. Liturgii i Duszpasterstwa Liturgicznego Archidiecezji Krakowskiej.

Metoda misji świętej według św. Eugeniusza
Misjonarze ludowi podczas spotkania formacyjnego w Krakowie
Lista misjonarzy ludowych Polskiej Prowincji

Oblaci a głoszenie Misji Parafialnych

To pierwsza posługa, jakiej podjęli się Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej w początkach istnienia Zgromadzenia. Miała na celu gruntowną odnowę w wierze wspólnot parafialnych po duchowej dewastacji czasów rewolucji francuskiej. Wiele elementów schematu misyjnego św. Eugeniusza jest praktykowanych do dnia dzisiejszego, m.in.: odnowienie Praw Synaju, modlitwa za zmarłych na cmentarzu, czy podział okresu misji na czas pokutny i okres uroczystości misyjnych. Święty Eugeniusz ugruntował zwyczaj specjalnego nabożeństwa zakończenia Misji w ostatni dzień popołudniu, podczas niego ustawia się krzyż misyjny i zgodnie z obowiązującym prawem kanonicznym tylko podczas tego nabożeństwa udziela się odpustu zupełnego. Oblackie Misje Parafialne głosi zawsze przynajmniej dwóch misjonarzy. Ma to ogromne znaczenie dla dynamiki tego czasu.

Zahutyń: Jubileuszowa Misja Święta

Przebieg Misji Parafialnej

Misja święta trwa tydzień (od niedzieli do niedzieli). Obejmuje nauki dla dorosłych, misyjkę dla dzieci, nauki stanowe (kobiety, mężczyźni, młodzież). Przewiduje również spotkania dla chorych, małżeństw z małymi dziećmi oraz spotkanie z błogosławieństwem dla rodzin oczekujących narodzin dziecka. Tydzień podzielony jest na dwa okresy: pokutny, który trwa do środy włącznie (zgodnie z oblacką tradycją nie sprawujemy wtedy sakramentu pokuty i pojednania, aby przygotować się do spowiedzi misyjnej) oraz okres uroczystości. Zwieńczeniem misji jest nabożeństwo zakończenia przed krzyżem misyjnym w niedzielne popołudnie.

Misję świętą należy odpowiednio wcześnie zaplanować i przygotować. Przygotowanie obejmuje:

  • ustalenie optymalnej daty z misjonarzami;
  • spotkanie misjonarzy z proboszczem, aby poznać duszpasterskie potrzeby parafii;
  • przygotowanie materiałów wizualnych zapraszających na wydarzenie (folder misyjny, który trafi do wszystkich domów parafii, ewentualnie inne formy: banery, zaproszenia wideo na stronę parafialną, media społecznościowe);
  • ustalenie daty kazania przedmisyjnego, w którym uwrażliwia się wiernych na specyfikę i wagę czasu misji – od tego czasu rozpoczyna się modlitwa parafii za misję świętą;

Każdą misję parafialną przygotowuje się indywidualnie – jest zatem możliwość wybrania lub poszerzenia form przygotowania.

W spotkaniu w Krakowie uczestniczy ponad 20 rekolekcjonistów Polskiej Prowincji.

(pg)


Rzym: Dzień skupienia u sióstr Świętej Rodziny z Bordeaux

Administracja generalna Zgromadzenia spędziła comiesięczny dzień skupienia u sióstr Świętej Rodziny z Bordeaux. Oba zgromadzenia zakonne łączy historia i bliska więź założycieli.

Tajemnicza afiliacja – o św. Eugeniuszu de Mazenod i Siostrach Świętej Rodziny

Duchową przewodniczką skupienia była siostra Jenny. W konferencjach skupiła się na obrazie Dobrego Pasterza. Zachęcała do odnalezienia się w kolejnych jego cechach, aż do odwagi oddania życia za owce. Zwieńczeniem dnia skupienia była Eucharystia sprawowana w domu generalnym sióstr Świętej Rodziny z Bordeaux.

„Do Zgromadzenia Sióstr Świętej Rodziny skierowali mnie ojcowie oblaci” – świadectwo s. Teresy

Administracja generalna przeżywa sesję plenarną. Zakończy się ona 10 maja br.

(pg/zdj. Sainte-Famille Bordeaux/OMIWorld)


Z listów św. Eugeniusza

ZNAJOMOŚĆ ANGIELSKIEGO JEST NIEODZOWNA W WIĘKSZOŚCI NASZYCH MISJI

W omawianym przez nas okresie oblaci byli już obecni w Ameryce Północnej i na Cejlonie, czyli w dwóch miejscach wymagających znajomości języka angielskiego. Jeden z kapłanów z Nancy został wyznaczony, aby nowicjuszów uczyć języka angielskiego.

…Nie zakończę mego listu przed dniem jutrzejszym. Tego wieczoru jest zbyt późno. W każdym razie w moim imieniu jemu oraz o. Depetro powiedzcie o tylu sprawach. Obojętnie jak niedoskonała byłaby jego znajomość angielskiego, polećcie mu, aby go doskonalił. Nowicjuszów powinien nauczyć tylko podstaw gramatyki. Położyłem nacisk, aby miał z nimi kilka godzin języka w tygodniu. Znajomość angielskiego jest nieodzowna w większości naszych misji zagranicznych. Ułożycie to zajęcie wraz z o. Doreyem. Cel tej pracy rzeczywiście sprawi, że będzie na fantastycznym poziomie. Mój drogi synu, do zobaczenia, czule cię ściskam, błogosławię was i całą rodzinę.

List do o. Toussaint Dassy, 18.09.1848, w: PO I, t. X, nr 987.

Oblaci zostali założeni w 1816 roku specjalnie po to, aby zaspokoić potrzeby ludzi, którzy nie mogli usłyszeć lub zrozumieć Ewangelii w swoim własnym języku.

Przez całe swoje życie Eugeniusz nalegał na naukę lokalnych języków, aby być jak najbliżej ludzi. Nauka języka oznaczała wejście w ich kulturę i sposób życia, aby skuteczniej wdrażać Ewangelię.

"Jeśli mówisz do człowieka w języku, który on rozumie, trafia to do jego głowy. Jeśli mówisz do niego w jego języku, trafia to do jego serca" (Nelson Mandela).

(tł. R. Tyczyński OMI)


Komentarz do Ewangelii dnia

Pan Jezus woła; woła jak ktoś, kto wypowiada słowa, które wszyscy powinni wyraźnie usłyszeć. Jego wołanie zawiera w sobie jego zbawcze posłannictwo, przyszedł bowiem „aby świat zbawić” (J 12,47), ale nie sam z siebie, lecz w imię „Ojca, który mnie posłał i nakazał, co mam powiedzieć i oznajmić” (J 12,49). Św. Jan Paweł II przypomina: „Jezus, przygnębiony wizją oczekującej Go próby, stojąc samotnie przed obliczem Boga przyzywa Go jak zawsze imieniem wyrażającym czułość i poufałość: «Abba, Ojcze»“. Doniosłość dzieła Odkupienia człowieka przez Ojca i Jego wysłannika: Mesjasza, wymaga osobistej odpowiedzi tego, który słucha. Tą odpowiedzią jest wiara; zaufanie, które nam daje przez samego Pana Jezusa, światło, aby z Jego mocą wyjść z ciemności. Ten, kto odrzuca wszystkie owe dary i orędzie Pana Jezusa, „ten ma swego sędziego: Słowo” (J 12, 48). Wybrać Pana Jezusa i z Nim i w Nim budować i kształtować swoje życie. Być z Panem Jezusem to wierzyć, widzieć i słuchać Ojca. Jakże przydatna okazuje się przestroga św. Jana od Krzyża: „(Ojciec) przez to jedno Słowo powiedział nam wszystko naraz i nie ma już nic więcej do powiedzenia. Jeśli więc dzisiaj ktoś chciałby Go jeszcze o coś pytać lub prosić o jakąś wizję lub objawienie, nie tylko postępowałby nieroztropnie, lecz także obrażałby Boga, nie mając oczu utkwionych jedynie w Chrystusa, bądź szukając poza Nim innej rzeczy albo nowości”. Mistrzu nasz i Nauczycielu, przymnóż nam wiary i daj nam siłę wytrwania na drodze zbawienia.

(S. Stasiak OMI)