NIE POTRAFILIBYŚCIE UWIERZYĆ W SZCZĘŚCIE, JAKIEGO DOZNAJĘ, DOWIADUJĄC SIĘ O ZJEDNOCZENIU I SERDECZNOŚCI, KTÓRA PANUJE WŚRÓD WAS.

Najgłębszym pragnieniem ojca każdej rodziny zakonnej jest, aby członkowie żyli w duchu jedności. Kiedy czytamy o jego radości z powodu ducha oblackiej wspólnoty w Vico na Korsyce, przypominamy ostatnie słowa Eugeniusza: Zachowujcie między sobą miłość, miłość, miłość:

Żyjcie szczęśliwi, moje drogie dzieci, w waszej cennej wspólnocie. Nie potrafilibyście uwierzyć w szczęście, jakiego doznaję, dowiadując się o zjednoczeniu i serdeczności, która panuje wśród was. Ach!, jak mój duch jest wśród tej tak drogiej cząstki mojej rodziny! Jesteście moją pociechą, moją radością, niech Pan wypełnia was swoimi błogosławieństwami. Przyciskam was wszystkich do serca.

List do o. Etienne Semeria, 27.12.1841, w: EO I, t. IX, nr 755.