3 listopada 2021

WIDZICIE, ŻE DOBRY BÓG NAM BŁOGOSŁAWI. MIEJMY WIELE ODWAGI I NIE POZWALAJMY ŁAMAĆ SIĘ Z POWODU NAJMNIEJSZYCH PRZECIWNOŚCI Kontynuując lekturę […]

3 listopada 2021

WIDZICIE, ŻE DOBRY BÓG NAM BŁOGOSŁAWI. MIEJMY WIELE ODWAGI I NIE POZWALAJMY ŁAMAĆ SIĘ Z POWODU NAJMNIEJSZYCH PRZECIWNOŚCI

Kontynuując lekturę listu do mistrza nowicjuszów oraz jego wychowanków z informacji napływających z Kanady dowiadujemy się, że wielu kapłanów diecezjalnych zamierzało wstąpić do zgromadzenia. Bardzo wcześnie misjonarze będą gotowi do rozpoczęcia ewangelizacji rdzennych mieszkańców.

Ojciec Durocher 15 października złożył śluby w obecności dwóch biskupów i tak wielkiej liczbie kapłanów i innych osób, że nabożeństwo trzeba było odprawić w kościele parafialnym. Biskup z Juliopolis odprawiał mszę i wygłosił przemówienie. Obecny był biskup z Montrealu, oczywiście, że śluby przyjął superior, pobłogosławił krzyż i szkaplerz. Wszyscy byli poruszeni pięknem nabożeństwa i nim wzruszeni! Oto już trzeci kapłan-profes. Brat nowego oblata został przyjęty do nowicjatu w przeddzień św. Michała. „To jeszcze jeden sulpicjanin. Ten ojciec zawsze uchodził za świętego i człowieka wykształconego. Był zwłaszcza bardzo doceniany we wspólnocie, w której od czternastu lat był członkiem rady i kierował Algonkinami znad jeziora i dwóch gór. Mówię wam, że jest mistrzem tego języka, do tego stopnia, że stworzył gramatykę i słownik i mówi nim lepiej od Dzikusów. Wkrótce, według zamiarów biskupa, skierujemy braci Laverlochère’a i Bourassa na naukę języka Algonkinów. Nie wszystko zostało powiedziane na temat powołań… Pomyślałem, że ten fragment listu, który właśnie otrzymałem, sprawił wam przyjemność i zainteresował wasz nowicjat, jak do radości pobudził naszych oblatów. Widzicie, że dobry Bóg nam błogosławi. Miejmy wiele odwagi i nie pozwalajmy łamać się z powodu najmniejszych przeciwności.

Do zobaczenia, umiłowany, serdecznie pozdrawiam i błogosławię wszystkich waszych nowicjuszów i całą wspólnotę, ściskam was z całego mego serca.

List do ojca Ambrożego Vincensa, 10.12.1843, w: EO I, t. X, nr 825.