22 września 2022

OTTAWA PRZED PRZYBYCIEM OBLATÓW

Zaledwie trzy lata po przybyciu oblatów do Kanady, byli oni poszukiwani w wielu diecezjach. Jedną z próśb było założenie wspólnoty w Bytown (obecnie Ottawa). Eugeniusz zrozumiał jej znaczenie i odpowiedział pozytywnie. Zanim zaczniemy śledzić misję oblacką w tym regionie, poznajmy nieco historii.

Biskup Bourget był zaniepokojony zachodnią częścią swojej rozległej diecezji, którą wizytował w październiku 1840 roku. Obejmowała północną część rzeki Ottawa ("Wielka" rzeka była określana przez współczesnych angielską nazwą "Ottawa". Później nazwano ją po francusku "Rivière des Outaouais"), w Dolnej Kanadzie (później Quebec), natomiast południowy odcinek rzeki w Górnej Kanadzie (później Ontario) podlegał jurysdykcji diecezji Kingston. Istniały między innymi populacje rdzennych mieszkańców rozproszone na szerokości terytorium sięgającego na północ do Témiscamingue i Zatoki Jamesa, które teraz było otwarte na osadnictwo i przemysł leśny.

Już w 1791 roku komisja rządowa zaleciła założenie miasta u zbiegu rzek Ottawa i Rideau, w pobliżu ujścia rzeki Gatineau (zob. L. Brault, Ottawa, Canada's Capital, from its Origins to the Present. Ottawa, University of Ottawa Publishing, 1942, s. 56-57). W 1800 roku mała grupa leśników ze Stanów Zjednoczonych osiedliła się u stóp wodospadu Chaudière, tworząc przyszłą wioskę Hull. W 1826 roku rząd poprosił pułkownika By o wybudowanie kanału ze śluzami, łączącego rzekę Ottawa z rzeką Świętego Wawrzyńca oraz o zbadanie terenu pod budowę nowego miasta. Podobno Bytown szybko zyskało złą sławę: „Centrum pracy nad kanałem, miejsce spotkań drwali, to kosmopolityczne środowisko było sceną zaburzeń spowodowanych nienawiścią rasową i religijną, nadużywaniem napojów odurzających, a często przyczyną najsilniejszych było prawo” (Tamże, s. 64).

Od 1827 do 1842 roku to burzliwe środowisko zostało powierzone kilkunastu bardzo niestabilnym księżom rezydentom; następnie, od 1842 roku do przybycia oblatów, ojcu Patrickowi Phelanowi, przyszłemu koadiutorowi z Kingston. Oprócz centralnej parafii było kilkanaście misji rozrzuconych po okolicy. Sukces misyjnej posługi oblatów wokół Montrealu zainspirował biskupa Bourgeta do powierzenia im duszpasterstwa na tym rozległym i rozwijającym się terytorium. Ale ponieważ Bytown znajdowało się obok diecezji Kingston, szybko przekazał swoje poglądy zarówno założycielowi oblatów, jak i biskupowi Phelanowi.

Chodzi o to – pisał do biskupa de Mazenoda 19 października 1843 roku – aby zapewnić im siedzibę w nowym mieście w diecezji Kingston, zwanym Bytown... To miasto znajduje się w centrum wszystkich szlaków komunikacyjnych na Wielkiej Rzece zwanej Ottawa. To tutaj przybywają podróżnicy i ludzie, którzy tysiącami pracują przy wycinaniu ogromnych lasów, które graniczą z tą piękną i wspaniałą rzeką, wszyscy oni są godni gorliwości waszych dzieci. To właśnie stamtąd będą musieli wyruszyć apostołowie, aby ewangelizować te obiekty, które tutaj nazywamy miejscami pracy... Ponadto 60 lub 80 mil od Bytown znajdują się tereny łowieckie Indian... Misjonarze, którzy pracują na rzecz ich nawrócenia, będą musieli mieć centralną placówkę, aby stamtąd robić wypady do tych niewiernych, a następnie wracać do pracy nad zbawieniem białych... Bytown oferuje na razie tę cenną korzyść

(Registre des lettres, vol. 3, p. 206-208. Archevêché de Montréal).

Alexandre Taché OMI, https://www.omiworld.org/fr/lemma/ottawa-diocese-d-1844-1861-fr/


Kokotek: Spotkanie oblackich duszpasterzy młodzieży

W Oblackim Centrum Młodzieży w Kokotku zakończyło się dwudniowe spotkanie formacyjne dla oblatów zajmujących się duszpasterstwem młodzieży oraz referentów powołaniowych. Wśród tematów podejmowanych podczas spotkania były: tworzenie z młodymi Kościoła (ks. Mariusz Setlak z diecezji gliwickiej), prawne aspekty organizacji wyjazdów, prowadzenie ministrantów (o. Jan Wlazły OMI, dyrektor Sekretariatu Powołań), działania powołaniowe, tożsamość Niniwy (o. Tomasz Maniura OMI – Prowincjalny Duszpasterz Młodzieży). Obok części wykładowej, oblaci spędzili czas na wspólnej modlitwie i wymianie doświadczeń.

(pg/zdj. T. Maniura OMI)


Lubliniec: 80 lat oblackiej parafii

Podczas odpustu parafialnego ku czci św. Stanisława Kostki świętowano w Lublińcu 80. rocznicę istnienia oblackiej parafii. Kaznodzieją odpustowym był były lubliniecki wikariusz – o Krzysztof Wolnik OMI – obecnie posługujący na Świętym Krzyżu. Jubileuszowej sumie odpustowej przewodniczył i kazanie wygłosił ordynariusz gliwicki – bp Jan Kopiec. W Eucharystii uczestniczyli oblaci i duchowieństwo pochodzący z oblackiej parafii.

(pg/zdj. Leon Tobor)


Najlepszy siatkarz Europy o wartościach [wideo]

Kamil Semeniuk uczestniczył w uroczystościach jubileuszowych swojej wspólnoty parafialnej w Kędzierzynie-Koźlu. Parafia pw. św. Eugeniusza na Pogorzelcu prowadzona jest przez Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.

Parafia p.w. św. Eugeniusza de Mazenod w Kędzierzynie-Koźlu

Gościem Radia Doxa jest Kamil Semeniuk sportowiec wybrany na najlepszego siatkarza Europy w 2022 roku. Mieszkaniec Kędzierzyna-Koźla i parafianin parafii św. Eugeniusza de Mazenod. Były zawodnik Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle mówi o swojej przygodzie z siatkówką, a także o tym jakimi wartościami kieruje się w życiu.

Opublikowany przez Radio Doxa Niedziela, 18 września 2022

21 września 2022

POSŁUGA PRZEŁOŻONEGO OBLATÓW W SAGUENAY SZYBKO NABRAŁA CECH ZAANGAŻOWANIA SPOŁECZNEGO, WALKI Z WYZYSKIEM I UBÓSTWEM

Pod kierownictwem ojca Honorata nowa misja oblacka w Saguenay nabrała szczególnego charakteru.

Norman Séguin pisze: "Honorat starał się organizować życie religijne nowych osadników, erygując parafie, budując kościoły i szkoły".

Towarzystwo agroleśnicze, które kształtowało się w Saguenay, wywarło silne wrażenie na Honoracie. Monopol na pozyskiwanie drewna dawał firmie Price kontrolę nad regionem. Bardzo biedni i wciąż nieliczni mieszkańcy podlegali Peterowi McLeodowi, wspólnikowi Williama Price'a i szefowi operacji w regionie. McLeod, zagorzały propagandysta protestantyzmu, w oczach Honorata stanowił poważne zagrożenie dla katolików w regionie. Co więcej, reprezentował on, jego zdaniem, dyktaturę gospodarczą, ponieważ nie tylko pozwolił sobie na płacenie pracownikom bonami wymienialnymi na towary w jego sklepach, ale także stosował zastraszanie w celu zniewolenia ludności. Posługa przełożonego oblatów w Saguenay szybko nabrała cech zaangażowania społecznego, walki z wyzyskiem i ubóstwem

(https://www.omiworld.org/fr/lemma/honorat-jean-baptiste-fr/).


Obra: Odpust ku czci Matki Bożej Pocieszenia

W obrzańskiej parafii obchodzono uroczystości odpustowe ku czci Matki Bożej Pocieszenia. Chociaż wspólnota poświęcona św. Jakubowi, jednak ze względu na obecność łaskami słynącego obrazu Maryi, również z okazji wrześniowego wspomnienia liturgicznego obchodzone są uroczystości.

W sobotę poprzedzającą odpust odbyła się procesja maryjna, podczas której wiernym towarzyszyła figura Matki Bożej Fatimskiej.

Sumie odpustowej przewodniczył o. Dawid Grabowski OMI, który ostatnio został mianowany ojcem duchownym kleryków Wyższego Seminarium Duchownego w Obrze. Po Mszy świętej i procesji na placu kościelnym odbył się festyn parafialny.

Kult Matki Bożej Pocieszenia w Obrze wiąże się z obrazem, który znajduje się w drugim ołtarzu bocznym na północnej ścianie kościoła świętego Jakuba Większego w Obrze. Pochodzi on z początków XVII wieku. Widzimy Maryję trzymającą Jezusa, który w swej prawej dłoni trzyma szczygła – symbol umiłowania stworzenia. Tym, co najbardziej przemawia w tym obrazie, jest wzrok Maryi skierowany ku nam. Jest to kopia obrazu Matki Boskiej Zbrasławskiej z Pragi, przywieziony z Litwy przez biskupa Popławskiego pod koniec XVII w. Pierwotnie znajdował się w cysterskim kapitularzu, następnie trafił do świątyni, gdzie dzięki staraniom Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, duszpasterzy obrzańskiej parafii, stał się ważnym obiektem kultu dla miejscowej wspólnoty. Świadczą o tym choćby liczne pieśni do Pani Obrzańskiej i comiesięczne nabożeństwo odprawiane w III sobotę miesiąca.

(pg/zdj. WSD Obra)


Tydzień Kapituły za nami...

Powoli dobiega końca pierwszy tydzień 37. Kapituły Generalnej Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Treści omawiane podczas spotkania są wprawdzie niepubliczne, ale możemy podsumować, co tak naprawdę działo się w Nemi. Samo położenie miejsca Kapituły jest wyjątkowe.

To maleńkie miasteczko o niezwykłym uroku położone nad jeziorem, a właściwie zbudowane nad nim. Jezioro Nemi jest bowiem typowym jeziorem wulkanicznym, a więc wypełnia krater dawnego wulkanu. Na jego szczycie, nad lustrem wody, zbudowane są małe miejscowości, miasteczka, w tym nasze – Nemi, którego populacja nie przekracza 2 tysięcy mieszkańców. Nasz dom znajduje się najwyżej, a więc i zejście w dół zajmuję chwilę: do małego i urokliwego centrum miasteczka jest 10 minut marszu, nad jezioro zaś – jakieś 45… Gorzej było wracać. To trochę tak jak zejście ze Św. Krzyża do Nowej Słupi. Schodzi się dobrze… Jednak nagrodą za wysiłek jest niewiarygodne piękno całego pejzażu, w który wkomponowane jest nasze miasteczko. Byłem tam w godzinach południowych, a więc pełno ludzi we wszystkich małych restauracjach, barach, kawiarenkach, których nie brakuje. Bardzo dużo samochodów zaparkowanych po włosku, w więc wszędzie gdzie się da i gdzie się nie da… Do tego piękna pogoda, wokół zieleń, lazur nieba, czysta tafla jeziora w dole, a w ręku robiona tylko tu kanapka z ciepłym chlebem i karkówką…- relacjonuje o. Wojciech Popielewski OMI, jeden z kapitulantów.

Wschód słońca nad Nemi (zdj. OMIWorld)

Dom, w którym odbywa się Kapituła Generalna, należy do Zgromadzenia Księży Werbistów.

Sprawozdania

Pierwsze dni Kapituły upłynęły na prezentacji regionów świata oblackiego. Mamy ich pięć: Europa, Afryka-Madagaskar, Azja-Oceania, Kanada-USA, Ameryka Łacińska. Do kapitulantów dołączył bp Alberto Huaman OMI, który w obecnej administracji generalnej był Radnym Generalnym n Amerykę Łacińską. W zeszłym roku, w uroczystość św. Eugeniusza de Mazenoda, papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji Huancayo w Peru.

Do tej pory sprawozdania złożyli m.in.: świeccy stowarzyszeni z oblatami i oblaci-bracia zakonni.

Niedziela – dzień wolny

Wszystkie niedziele podczas Kapituły Generalnej są dniami wolnymi od obrad.

Dzisiejszy dzień jest wolny od zajęć. Duża część Kapitulantów pojechała z o. Fabio Ciardim OMI na wycieczkę-pielgrzymkę śladami św. Franciszka, inni udali się do Rzymu, a jeszcze inni postanowili zostać w domu i cieszyć się niezmąconym odpoczynkiem. Dziś pierwszy raz wyszedłem z naszej „pustelni” – pisze o ostatniej niedzieli ojciec Popielewski.

Uczestnicy 37. Kapituły Generalnej (zdj. OMIWorld)

Sprawozdanie generała

W dniu dzisiejszym raport o stanie Zgromadzenia przedłożył kapitulantom przełożony generalny – o. Louis Lougen OMI.

Przedstawiam ten raport z ogromną wdzięcznością wobec każdego oblata naszego Zgromadzenia. Przez dwanaście ostatnich lat, jako superior generalny czułem się w sposób szczególny wspierany i otaczany miłością przez was, współbracia oblaci – mówił generał.

Co przed nami…

Zgodnie z harmonogramem Kapituły najbliższe dni poświęcone będą refleksji nad tematem spotkania: „Pielgrzymi nadziei w komunii”. Po syntezie i pracy w grupach następnym krokiem będzie dzień skupienia i pierwszy etap wyboru nowego zarządu centralnego.

(pg/zdj. OMIWorld)


Kędzierzyn-Koźle: Jubileusz 40-lecia oblackiej parafii

Kędzierzyńska wspólnota parafialna pw. św. Eugeniusza de Mazenoda przeżywa jubileusz 40. lecia istnienia. Główne uroczystości odbyły się w niedzielę 18 września br. Eucharystii przewodniczył abp Mieczysław Mokrzycki – metropolita lwowski. W związku z rocznicą istnienia parafii podarował relikwie św. Jana Pawła II. Polską Prowincję reprezentował o. Sławomir Dworek OMI, wikariusz prowincjalny – diecezję opolską – bp Rudolf Pierskała.

Kazanie arcybiskup Mokrzycki poświęcił osobie Jana Pawła II:

Kontakt z nim zbliżał do Pana Boga. Człowiek zostawał niejako wciągnięty w tajemnicę Bożej obecności. Stąd wielu ludzi podkreślało, że od Ojca Świętego promieniowało jakieś światło, jakaś nadzwyczajna energia bądź siła. Wielu doświadczało jego głębokiego spojrzenia, przejrzenia. To wszystko płynęło z jego modlitwy z Bogiem. On nie dzielił swojego życia na zajęcia i modlitwę. On się wszystkim modlił. Chciałbym jednak podkreślić, że Ojciec Święty był przede wszystkim człowiekiem. Ciągle myślał o drugim człowieku, był o niego zatroskany. Stąd jego nauczanie o obronie życia, o prawie do pracy, do wolności, do solidarności. Zawsze uważnie każdego wysłuchał, nigdy nie sprawiał wrażenia, że się spieszy, że ma ważniejsze sprawy do załatwienia. Nigdy nikogo nie krytykował. Nie wydawał opinii o innej osobie w towarzystwie innych. Nie żartował z innych. W naszym wspominaniu o Ojcu Świętym kryje się prośba: abyśmy my sami mogli się stawać lepsi. Naśladujmy więc św. Jana Pawła II, bo przecież mogliśmy widzieć, na czym polega kroczenie do świętości.

(zdj. Adam Liszka)

Wierzę, że od dziś obecny tutaj w cząstce swojego ciała św. Jan Paweł II będzie błogosławił wam, waszej parafii i tym pięknym okolicom – życzył oblackiej parafii metropolita lwowski.

Relikwie zostały umieszczone przy figurze Matki Bożej Fatimskiej w kędzierzyńskiej świątyni.

Po zakończeniu celebracji eucharystycznej wierni otrzymali błogosławieństwo relikwiami św. Jana Pawła II. Następnie odbył się koncert zespołu „Śląsk”. Dla uczestników, którzy nie zmieścili się w świątyni, na zewnątrz ustawiono telebimy.

(pg/zdj. Adam Liszka)


Wilno: Zjazd Rady Polonii Świata. Wśród uczestników misjonarze oblaci

Rada Polonii Świata jest federacją organizacji zrzeszających Polonię i Polaków poza granicami Polski, która powstała na mocy porozumienia w celu reprezentowania wspólnych interesów Polonii i Polaków na całym świecie. Jej zadaniem jest służba Polonii i Polakom za Granicą w pełnej niezależności od grup gospodarczych oraz interesów indywidualnych, w oparciu o demokratyczne zasady wzajemnego poszanowania, politycznej neutralności i religijnej tolerancji.

Rada Polonii Świata jest kontynuacją Rady Koordynacyjnej Polonii Wolnego Świata, która powstała w 1978 roku na Zjeździe w Toronto. Po zmianach ustrojowych w Polsce w 1989 r., na Zjeździe w Rzymie w 1994 r. zmieniono nazwę na Radę Polonii Świata, rozszerzając swoją działalność o organizacje Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej.

W Wilnie na Litwie odbył się kolejny zjazd organizacji. Uczestniczyli w nim również oblaci: o. Janusz Błażejak OMI z Kanady oraz superior Delegatury Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej na Ukrainie.

W różnych panelach dyskusyjnych poruszone są następujące tematy: młodzież, harcerstwo, duszpasterstwo i tradycje chrześcijańskie, oświata i nauka, kultura, patriotyzm oraz polskie lobby. Byłem odpowiedzialny za panel duszpasterski, a zaproszeni goście i prelegenci to: ojciec Witalij Podolan z Ukrainy, Helena Brik z Rosji (Republika Karelia) oraz Lidia Szyszko z Petersburga. Poruszony był również temat Centrum Opatrzności Bożej oraz Kaplicy Polonii Świata. Zjazd Rady Polonii świata rozpoczął się uroczystą Mszą świętą przed cudownym obrazem Matki Bożej Ostrobramskiej – wyjaśnia o. Janusz Błażejak OMI.

(pg/zdj. J. Błażejak OMI)


Misokitsy: Konsekracja kościoła i szkoły na Madagaskarze

W niedzielę 11 września 2022 roku bp Marie Fabien Raharilamboniaina OCD, ordynariusz diecezji Morondava, dokonał konsekracji świątyni i poświęcił szkołę w oblackiej misji w Misokitsy. To dar archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej z okazji jubileuszu 50-lecia polskiej metropolii kościelnej. W uroczystościach wziął udział o. Marek Ochlak OMI – dyrektor Prokury Misyjnej oraz ks. Paweł Płaczek – dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej i specjalny wysłannik abp. Andrzeja Dzięgi. Hierarcha z Polski skierował specjalny list do biskupa diecezji Morondava na Madagaskarze.

Wasza Ekscelencjo,

Drogi Bracie Marie Fabien, Apostole Kościoła Murondawa.

Jednoczę się z Wami w Dniu pięknej Uroczystości Konsekracji Świątyni. To historyczne wydarzenie, którego owoce będą trwały w Waszych sercach, w Waszej Ziemi, na wiele pokoleń, na całe wieki. Pozdrawiam Was wszystkich z Polski, z Ojczyzny Świętego Papieża Jana Pawła II. Modlę się dzisiaj razem z Wami i dziękuję Bogu za Was, a dla nowej świątyni i dla wiernych, którzy się w niej modlą proszę o obfitość Bożego błogosławieństwa.

(…) Archidiecezja Szczecińsko-Kamieńska ma długą, ale trudną historię. Pierwsze biskupstwo na naszych ziemiach powstało w roku 1000. Jednak struktury kościelne wtedy nie przetrwały.  Misja biskupa Ottona z Bambergu w roku 1124 przywróciła jednak struktury parafii i pozwoliła na powstanie biskupstwa w Wolinie, po kilku latach przeniesionego do Kamienia. To była bardzo stabilna i dynamiczna diecezja. Jednak w XVI wieku wszystkie struktury zostały zdominowane przez protestantów. Nieliczni katolicy w wieku XIX zaczęli budować pierwsze świątynie dla swoich wspólnot. To trwało do końca drugiej wielkiej wojny światowej. Po wojnie nasza ziemia przeżyła wielkie migracje ludności, oraz powrót silnych katolickich struktur kościelnych. W roku 1972 przywrócona została także Diecezja Szczecińsko-Kamieńska. W obecnym roku przeżywamy Jubileusz 50. lecia jej przywrócenia. Od trzydziestu lat jest to archidiecezja.

Wielkim pragnieniem naszego serca było to, by ten święty czas Jubileuszu był dla nas nie tylko okazją do radości i modlitwy, ale także stał się okazją do okazania zewnętrznego znaku, który będzie inspiracją do otwarcia misyjnego dla następnych pokoleń. Misje, jak mówił papież Franciszek są kwestią wiary i wszystko co czynimy dla misji to czynimy dla Jezusa Chrystusa. Dlatego postanowiliśmy, by znakiem naszego Jubileuszu była nowa świątynia i szkoła w Misokitsy na terenie Twojej, Drogi Bracie, diecezji. Niech to będzie Dar – Votum  naszej Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej dla Kościoła na Madagaskarze.

Wmurowanie kamienia węgielnego nastąpiło 1 grudnia 2019 roku. Kamień został wydobyty z fundamentów katedry szczecińskiej, jako symboliczny znak jedności między dwoma wspólnotami.

Madagaskar: Wioska na końcu świata

 

Uroczystości rozpoczęły się tradycyjnym powitaniem. Goście zostali przewiezieni w powozach zaprzęgniętych w byki. Podczas Eucharystii pod przewodnictwem biskupa Kościoła Morondava nastąpiła konsekracja świątyni a młodzież przyjęła sakrament dojrzałości chrześcijańskiej. Po Mszy świętej poświęcono nową szkołę.

Przeczytał w gazecie o misji na Madagaskarze. Namalował obraz

Oblaci na Madagaskarze na początku roku 2010 szukali nowej placówki misyjnej w diecezji, w której jeszcze ich nie było. Było kilka propozycji od biskupów z Ambatondrazaka, Antsiranany, Port-Berger i Morondawy. Kierując się charyzmatem św. Eugeniusza wybrano diecezję Morondawa, która jest uboga i ciągle potrzebuje misjonarzy. Oblaci rozpoczęli tutaj pracę 25 listopada 2012 roku.

(pg/zdj. M. Ochlak OMI)